بررسی سی ضرب المثل بلوچی درباره طبیعت و حیوانات

زبان بلوچی مانند همه زبان های دیگر در گویش یا لهجه محلی دارای ویژگی هایی است که نمونه ای از آن ها، ضرب المثل هایی است که میان مردم متداول هستند. هرکدام از این ضرب المثل ها دارای جهانی از ذوق، اندیشه، نگرش گذشتگان و حسن تعبیر در ادای مقصود است و بعضی از این ضرب المثل ها معادل هایی هم در زبان فارسی دارند. از نظر مضمونی در امثال بلوچی و فارسی به دلیل نزدیکی زبانی و تعامل با یکدیگر، شباهت های بسیاری وجود دارد. هدف از این تحقیق، گردآوری و بررسی برخی از ضرب المثل های بلوچی در رابطه با طبیعت می باشد که به علت بار تجربی که دارند می توانند ارزنده باشند و به مطالعات مردم شناسی کمک کنند. محور اصلی این پژوهش بر پایه ضرب المثل های بلوچی بلوچستان ایران استوار است. همچنین سعی شده هست ابیاتی فارسی، معادل ضرب المثل های بلوچی ذکر شود. در این پژوهش تا جائی که امکان پذیر بوده، امثال بصورت میدانی جمع آوری شده اند و مرحله بعدی تحقیق و پژوهش در فضای کتابخانه ای و درگاه های وب انجام گرفته و از منابع مکتوب استفاده شده است. وجود گنجینه پر بار فرهنگ عوام، به ویژه امثال و حکم، در منطقه بلوچستان، کارهای اساسی در این زمینه صورت گرفته و کتاب هایی در زمینه امثال و حکم، زبان شناسی، مردم شناسی و... منتشر شده اند. همچنین باید گفته شود بلوچی در این عموما زبانی گفتاری بوده که ادبیات آن نسل به نسل به صورت شفاهی و گاهی بصورت مکتوب منتقل شده است. در این نوشتار سعی کرده ایم تعدادی از مثل های بلوچی در رابطه با طبیعت به عنوان نمودی از فرهنگ و ادبیات بلوچی را نشان دهیم.

کلیدواژه ها:

ضرب المثل ، بلوچی ، فارسی ، طبیعت ، بلوچستان