واکاوی رابطه بین استفاده از هوش مصنوعی و کاهش هوش عاطفی در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی رابطه بین استفاده از هوش مصنوعی و کاهش هوش عاطفی در نوجوانان انجام شده است. در عصر کنونی که فناوری های هوش مصنوعی با سرعتی بی سابقه در حال نفوذ به تمامی ابعاد زندگی نوجوانان هستند، نگرانی های جدی درباره تاثیرات این فناوری بر توانایی های عاطفی و اجتماعی آنان مطرح شده است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ می باشد که از میان آنان نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد هوش عاطفی و پرسشنامه محقق ساخته استفاده از هوش مصنوعی استفاده گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین استفاده از هوش مصنوعی و کاهش هوش عاطفی در نوجوانان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، ابعاد مختلف استفاده از هوش مصنوعی از جمله مدت زمان استفاده، نوع کاربرد و میزان وابستگی به این فناوری، توانایی پیش بینی کاهش مولفه های هوش عاطفی از جمله خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی را دارند. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه جدی به پیامدهای روانشناختی استفاده گسترده از هوش مصنوعی در میان نوجوانان تاکید داشته و لزوم تدوین برنامه های آموزشی برای ارتقای سواد دیجیتال و هوش عاطفی در این گروه سنی را آشکار می ساز

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هوش عاطفی ، نوجوانان ، کاهش هوش عاطفی ، فناوری های دیجیتال