بررسی و تحلیل تجربه زیسته کودکان کار از خشونت های اجتماعی و استراتژی های مواجهه با آن (یک مطالعه پدیدار شناسی)

هدف این پژوهش بررسی و تحلیل تجربه زیسته کودکان کار از خشونت های اجتماعی و استراتژی های مواجهه با آن (یک مطالعه پدیدار شناسی) می باشد. در پژوهش حاضر با بهره گیری از روش کیفی و رویکرد پدیدارشناختی، از تکنیک مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته برای جمع آوری اطلاعات پژوهش استفاده شد. مشارکت کنندگان پژوهش را کودکان کار حاضر در شهر رفسنجان تشکیل داده اند و با تعدادی از آنها مصاحبه شد. برای انتخاب مشارکت کنندگان از روش نمونه گیری هدفمند با حداکثر تنوع استفاده گردید. در این پژوهش به منظور تحلیل کدهای استخراج شده از مصاحبه ها و طراحی الگوی نهایی پژوهش از نرم افزار NVIVO ویراست ۱۱ استفاده شد. بر اساس نتایج ۷۷ آیتم در قالب کدهای باز، ۱۷ تم فرعی و نهایتا ۶ تم اصلی طبقه بندی گردید. این یافته ها بیانگر آن است که کودکان کار در معرض شبکه ای از خشونت های چندوجهی (فیزیکی، کلامی، جنسی و ساختاری) قرار دارند و پیامدهایی چون آسیب های روحی–روانی، احساس طرد، بی پناهی، درماندگی آموخته شده و کاهش عزت نفس را تجربه می کنند. جامعه نیز با رویکردی دوگانه از ترحم و تحقیر، به انگ زنی و هویت زدایی آنان دامن می زند. احساس محرومیت نسبی در مقایسه با همسالان، نابرابری فرهنگی و فقدان حمایت موثر قانونی از عوامل تشدیدکننده این وضعیت است. تحلیل داده ها بر اساس دیدگاه های نظری گافمن، فستینگر، سلیگمن و بوردیو نشان می دهد که خشونت علیه کودکان کار پدیده ای چندوجهی و ساختاری است که در بستر نابرابری های اقتصادی، فرهنگی و نهادی بازتولید می شود. در نتیجه، مقابله با این پدیده مستلزم همکاری بین نهادی، اصلاح نگرش های اجتماعی و اجرای سیاست های عدالت محور و حمایتی است.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، کودکان کار ، خشونت های اجتماعی ، استراتژی های مواجهه.