نقش آموزش کار و فناوری در تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش با تاکید بر تحول دیجیتال

نقش آموزش کار و فناوری در نظام آموزشی ایران، به ویژه در چارچوب سند تحول بنیادین، از جایگاهی راهبردی برخوردار است که با ظهور عصر دیجیتال، ابعاد تازه ای یافته است. این مقاله مروری با هدف تبیین جایگاه این حوزه درسی در تحقق اهداف غایی سند مذکور و با تاکید ویژه بر مولفه تحول دیجیتال نگاشته شده است. بستر نظری پژوهش، مبتنی بر اسناد بالادستی از جمله سند تحول بنیادین و نقشه جامع علمی کشور است که بر تربیت انسان های متعهد، ماهر، خلاق و کارآفرین تاکید دارند. یافته های مرور نظام مند منابع نشان می دهد که آموزش کار و فناوری می تواند پل ارتباطی میان نظریه و عمل در نظام تعلیم و تربیت باشد و دانش آموزان را برای ورود به بازار کار پیچیده و پویای آینده آماده کند. تحول دیجیتال به عنوان یک رویکرد تحول آفرین، نه تنها ابزارهای نوین آموزشی را در اختیار این حوزه قرار می دهد، بلکه ماهیت مفاهیم کار، تولید و ارزش آفرینی را نیز دگرگون می سازد. از این رو، بازتعریف اهداف، محتوا و روش های آموزش کار و فناوری بر اساس الزامات عصر دیجیتال، یک ضرورت انکارناپذیر برای نیل به اهداف سند تحول محسوب می شود. این مقاله ضمن شناسایی شکاف های موجود میان وضعیت فعلی و مطلوب، بر لزوم توانمندسازی نیروی انسانی، بازنگری در برنامه درسی و توسعه زیرساخت های دیجیتال در این حوزه تاکید می نماید. در نهایت، نتیجه گیری می شود که تحقق چشم انداز سند تحول در افق ۱۴۰۴، مستلزم شکل گیری یک نظام یادگیری پویا و مبتنی بر فناوری های نوین در درس کار و فناوری است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، کار و فناوری ، اهداف سند تحول بنیادین ، آموزش و پرورش ، تحول دیجیتال