تربیت در آینه معرفت

در خیابان پاییز، کوچه مهر ،پلاک یک پا به این روزگار نهادم . در مجال تولدم پدرم داشت با سیخ و آتش کفش لاستیکی مندرسش را وصله زندگی می زد و مادرم داشت با پهنه ی گاو نان محلی می پخت. مادرم نامم را سید هدایت گذاشت. سید هدایت مهرماهی، شاید حکمت الهی بر آن تعلق گرفت تا معلم فرزندان ایل و تبارش باشد و در طلیعه مهرماه بیست سال بعد، کسوت معلمی به تن کند و الفبای تعلیم و تربیت را به فرزندان زادگاهش (کهگیلویه و بویراحمد پایتخت طبیعت ابران زمین) آموزش دهد.قطره مهر باریدن گرفته و سید هدایت بیست و هفت سال عمرش را با عشق در کسوت مقدس معلمی به تعلیم و تربیت فرزندان زادگاهش سپری کرده است و همچنان در عرصه تعلیم و تربیت با شور وشعف مضاعف ،آتش به اختیار ، این سالها در پی جهاد تبیین در عرصه فرهنگ و تربیت ، آگاهی بخشی و بصیرت بخشیدن به همنوعان خویش بوده و هست.جغرافیای زادگاهم سرشار از شور وشعور ، همانجا که فرزندانش با شیر فقر و نداری اما سرشار از استعداد ناب خدادادی بزرگ شده اند و مردان و زنانش صبر و استقامت و شهامت را ا از دنای سرزمین چهار فصل (کهگیلویه و بویراحمد، پایتخت طبیعت ایران زمین) آموخته اند و در کشاکش دهر، هنر زیستن و امیدواری را در سایه الطاف الهی و عنایات و کرامات اهل بیت علیهم السلام مفتخرند.

کلیدواژه ها:

تولد ، زندگی نامه ، تعلیم و تربیت ، فرزندان ، زادگاه