عدالت آموزشی در عصر فناوری؛ فرصت ها و تهدیدهای آموزش هوشمند

گسترش فناوری های نوین و شکل گیری آموزش هوشمند، فرصت های تازه ای برای ارتقای کیفیت و دسترسی به آموزش فراهم کرده است؛ بااین حال، هم زمان نگرانی هایی درباره تحقق عدالت آموزشی و احتمال تشدید شکاف های موجود به وجود آمده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی فرصت ها و تهدیدهای آموزش هوشمند در تحقق عدالت آموزشی و تبیین نقش فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی در کاهش یا افزایش نابرابری های آموزشی انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری است و با بررسی و تحلیل مطالعات و منابع مرتبط، ابعاد مختلف عدالت آموزشی در محیط های فناورانه را مورد توجه قرار می دهد. یافته های مطالعات نشان می دهد که آموزش هوشمند از طریق افزایش دسترسی به منابع آموزشی، کاهش محدودیت های جغرافیایی، شخصی سازی یادگیری، توسعه فناوری های کمکی و شناسایی زودهنگام نیازهای آموزشی می تواند به گسترش فرصت های برابر یادگیری کمک کند. در مقابل، شکاف دیجیتال، نابرابری در دسترسی به اینترنت و تجهیزات، تفاوت سواد دیجیتال، هزینه های فناوری، سوگیری الگوریتمی و تهدیدهای مرتبط با حریم خصوصی می توانند عدالت آموزشی را با چالش مواجه سازند. بر این اساس، تحقق عدالت در عصر فناوری نیازمند توسعه زیرساخت های برابر، توانمندسازی معلمان، دسترسی فراگیر و استفاده اخلاقی و انسان محور از فناوری های هوشمند است.

کلیدواژه ها:

لیلا سادات سیفی نژاد فرد ، صبا نوری سهامی فر ، ندا میرکاظمی ، اکبردراک