ابزارهای مولد هوش مصنوعی، شخصی سازی تکالیف، یادگیری ریاضی، درگیری تحصیلی، دوره متوسطه، مدارس دخترانه کرمان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش ابزارهای مولد هوش مصنوعی در شخصی سازی تکالیف درسی و بهبود عملکرد یادگیری درس ریاضی در میان دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمان است. طرح این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با ساختار پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم مدارس دولتی شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند. نمونه ای متشکل از ۶۰ دانش آموز با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (n="۳۰" ) و گواه (n="۳۰" ) جایگزین شدند. مداخله آموزشی برای گروه آزمایش به مدت ۸ هفته (هفته ای ۲ جلسه) شامل ارائه تکالیف ریاضی تطبیقی و مبتنی بر ابزارهای هوش مصنوعی مولد با بازخورد آنی و متناسب با سطح شناختی فردی اجرا شد؛ در حالی که گروه گواه تکالیف سنتی و یکسان کلاسی را دریافت کردند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی ریاضی محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد درگیری تحصیلی بود. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات پس آزمون ریاضی و درگیری تحصیلی دو گروه به نفع گروه آزمایش وجود دارد. بر این اساس، ابزارهای مولد هوش مصنوعی با ارائه بازخورد تعاملی، تطبیق سطح دشواری تمرین ها با نیازهای شناختی فردی و رفع کج فهمی های مفهومی، نقشی تعیین کننده در ارتقای بازده یادگیری ریاضیات ایفا می کنند.