تحلیل رابطه استفاده از هوش مصنوعی آموزشی ، هوش هیجانی ، اشتیاق یادگیری و موفقیت دانش آموزان

تحولات شتابان فناوری های آموزشی و گسترش کاربرد هوش مصنوعی در آموزش، زمینه های جدیدی را برای تغییر فرایند یاددهی یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان فراهم کرده است. با این حال، اثربخشی فناوری های هوشمند صرفا به دسترسی دانش آموزان به ابزارهای دیجیتال وابسته نیست و متغیرهای روان شناختی و انگیزشی همچون هوش هیجانی و اشتیاق یادگیری نیز می توانند در نحوه استفاده از این فناوری ها و پیامدهای آموزشی آن نقش تعیین کننده ای داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه استفاده از هوش مصنوعی آموزشی، هوش هیجانی، اشتیاق یادگیری و موفقیت دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی در نظر گرفته شده است. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دوره های مختلف تحصیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق ابزارهای استاندارد سنجش میزان استفاده از هوش مصنوعی آموزشی، هوش هیجانی، اشتیاق یادگیری و موفقیت تحصیلی گردآوری شده است. در تحلیل داده ها، از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی متناسب با ماهیت متغیرها استفاده می شود.یافته های مورد انتظار و شواهد حاصل از تحلیل روابط میان متغیرها نشان می دهد که استفاده هدفمند و هدایت شده از هوش مصنوعی آموزشی می تواند با افزایش دسترسی دانش آموزان به بازخورد، شخصی سازی مسیر یادگیری، تسهیل حل مسئله و تقویت مشارکت در فعالیت های آموزشی همراه باشد. همچنین، هوش هیجانی با توانایی دانش آموز در مدیریت هیجان ها، حفظ انگیزه، برقراری ارتباط موثر و مواجهه سازنده با دشواری های یادگیری ارتباط دارد. از سوی دیگر، اشتیاق یادگیری می تواند به عنوان حلقه واسط میان تجربه آموزشی و موفقیت تحصیلی عمل کند؛ زیرا دانش آموزانی که مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری بیشتری در فرایند یادگیری دارند، احتمال بیشتری دارد که از ظرفیت های فناوری های هوشمند به شکل فعال و هدفمند بهره بگیرند. بر این اساس، انتظار می رود ترکیب استفاده صحیح از هوش مصنوعی آموزشی با تقویت شایستگی های هیجانی و افزایش اشتیاق یادگیری، رابطه معنادارتری با موفقیت دانش آموزان داشته باشد.در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت عبور از نگاه صرفا فناورانه به هوش مصنوعی در آموزش تاکید دارد. هوش مصنوعی زمانی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و موفقیت دانش آموزان منجر شود که در کنار آن، ابعاد انسانی یادگیری، به ویژه هوش هیجانی، انگیزش، مشارکت و اشتیاق یادگیری مورد توجه قرار گیرد. بنابراین، مدارس و معلمان می توانند با طراحی فعالیت های یادگیری هوشمند، آموزش سواد استفاده از هوش مصنوعی، ارائه بازخورد مستمر و تقویت مهارت های هیجانی و اجتماعی دانش آموزان، زمینه بهره گیری اثربخش تر از فناوری های نوین آموزشی را فراهم کنند. این رویکرد می تواند الگویی متوازن برای پیوند میان فناوری، ویژگی های روان شناختی دانش آموز و موفقیت تحصیلی ارائه دهد.