تدوین منشور زیست حرفه ای در آموزش معماری داخلی: تحلیلی چندبعدی از رابطه معلم، دانش آموز و محیط آموزشی

پژوهش حاضر با هدف تدوین چارچوبی علمی و کاربردی برای منشور زیست حرفه ای در آموزش رشته معماری داخلی، به تحلیل چندبعدی رابطه میان معلم، دانش آموز و محیط آموزشی می پردازد. ماهیت میان رشته ای معماری داخلی، که در آن مفاهیم طراحی، روان شناسی محیطی، مهندسی و هنر با یکدیگر تلاقی می کنند، ضرورت بازنگری در رویکردهای آموزشی سنتی را آشکار می سازد. این مقاله با بهره گیری از روش مرور نظام مند و تحلیل محتوای کیفی، ادبیات نظری حوزه های روان شناسی محیطی، طراحی زیست دوستانه، آموزش مبتنی بر پروژه و اخلاق حرفه ای را بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که محیط آموزشی در رشته معماری داخلی نه یک بستر منفعل، بلکه «معلم خاموشی» است که از طریق پارامترهایی نظیر نور طبیعی، چیدمان انعطاف پذیر، و کاربرد متریال های واقعی، بر خلاقیت، انگیزه و شکل گیری هویت حرفه ای دانش آموزان تاثیری بنیادین دارد (راهکارهای بهینه سازی فضاهای آموزشی هنرستان، ۱۴۰۵). همچنین، رویکردهای آموزشی مشارکتی و مسئولیت محور، به ویژه آموزش مبتنی بر پروژه که بر حل مسائل واقعی و همکاری با جامعه تاکید دارد، می تواند به عنوان هسته مرکزی یک منشور حرفه ای عمل کند (صولتی هشجین و همکاران، ۱۴۰۴). در نهایت، بر اساس تحلیل روابط سه گانه (معلم، دانش آموز، محیط) و بررسی منشورهای اخلاقی معتبر، چارچوبی برای منشور زیست حرفه ای شامل سه محور «مسئولیت پذیری در قبال فرایند یادگیری»، «مسئولیت پذیری در قبال حرفه و جامعه» و «مسئولیت پذیری در قبال تعاملات میان فردی» ارائه می شود. این چارچوب می تواند به عنوان نقشه راهی برای نهادینه سازی ارزش هایی چون صداقت، تعهد اجتماعی، پایداری زیست محیطی و احترام به حقوق دیگران در میان دانش آموختگان این رشته عمل کند.