نقش تدریس دینی در تقویت هویت معنوی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 40

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANDIKACONF01_3905

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

هدف: هویت معنوی یکی از ابعاد مهم رشد شخصیت دانش آموزان است که در شکل گیری نگرش آنان نسبت به خود، دیگران، زندگی و ارزش های اخلاقی و دینی نقش دارد. مدرسه و به ویژه فرایند تدریس درس دینی می تواند زمینه مناسبی برای تقویت این بعد از هویت فراهم کند؛ بااین حال، میزان اثربخشی آن تا حد زیادی به شیوه ارائه مفاهیم دینی، ارتباط محتوای آموزشی با تجربه های واقعی دانش آموزان و فضای تربیتی مدرسه وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تدریس دینی در تقویت هویت معنوی دانش آموزان انجام شده است.روش شناسی: این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و مرور تحلیلی مباحث مرتبط با تعلیم و تربیت دینی، هویت معنوی و فرایند یاددهی یادگیری انجام شده است. در تحلیل موضوع، مولفه هایی همچون شناخت مفاهیم دینی، احساس تعلق معنوی، نگرش اخلاقی، خودآگاهی، مسئولیت پذیری، ارتباط با خداوند و توانایی به کارگیری ارزش های دینی در موقعیت های روزمره مورد توجه قرار گرفته است.یافته ها: بررسی مباحث نظری نشان می دهد که تدریس دینی زمانی می تواند در تقویت هویت معنوی دانش آموزان موثر واقع شود که از انتقال صرف اطلاعات و محفوظات دینی فراتر رود و به تجربه ای معنادار، مشارکتی و مرتبط با زندگی تبدیل شود. استفاده از گفت وگوی تربیتی، داستان های اخلاقی و دینی، موقعیت های مسئله محور، فعالیت های گروهی، تامل فردی و پیوند دادن آموزه های دینی با مسائل واقعی زندگی می تواند زمینه درونی شدن ارزش های معنوی را فراهم کند. همچنین، نقش معلم در این فرایند صرفا انتقال دهنده محتوا نیست؛ بلکه معلم با رفتار، منش اخلاقی، شیوه ارتباط با دانش آموزان و ایجاد فضای امن و محترمانه می تواند الگوی عملی مناسبی برای رشد معنوی آنان باشد. یافته ها همچنین نشان می دهد که تحمیل مستقیم مفاهیم دینی، تاکید افراطی بر حفظ مطالب و فاصله گرفتن محتوای آموزشی از نیازها و تجربه های زیسته دانش آموزان می تواند اثربخشی تربیت دینی را کاهش دهد.نتیجه گیری: تدریس دینی در صورت برخورداری از رویکرد تربیتی، تعاملی و متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان، ظرفیت قابل توجهی برای تقویت هویت معنوی آنان دارد. تحقق این هدف مستلزم بازنگری در شیوه های تدریس، توجه به تفاوت های فردی و فرهنگی، تقویت نقش الگویی معلم و ایجاد فرصت برای تجربه و تمرین ارزش های اخلاقی و معنوی در محیط مدرسه است. بنابراین، درس دینی را می توان نه صرفا یک حوزه آموزشی، بلکه یکی از بسترهای مهم شکل گیری هویت معنوی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان دانست.

نویسندگان

طیبه فیروز یزدی

کارشناسی ارشد الهیات و مبانی حقوق ، شاغل در آموزش و پرورش شاهرود ، مقطع متوسطه دوم، هنرستان هفت تیر