الگوی مدرسه مشارکتی با تاکید بر شراکت معلم، خانواده و دانش آموز

نظام های آموزشی کارآمد در جهان امروز، دیگر محدود به دیوارهای کلاس درس نیستند. این پژوهش با هدف طراحی و تبیین «الگوی مدرسه مشارکتی» تدوین شده است؛ مدلی که در آن یادگیری نه یک فرآیند یک سویه، بلکه حاصل تعامل پویا و هم افزایانه میان سه رکن اصلی: معلم، خانواده و دانش آموز است. هدف اصلی این مطالعه، بررسی چالش های کنونی در برقراری ارتباط میان خانه و مدرسه و ارائه راهکارهایی عملیاتی برای تبدیل این تعاملات به یک شراکت استراتژیک است که منجر به بهبود پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان شود.این پژوهش با رویکردی کیفی و از نوع تحلیل محتوا انجام شده است. با بررسی اسناد بالادستی، مدل های موفق آموزشی در سطح بین المللی و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصان تعلیم و تربیت، مدیران مدارس موفق و اولیای مشارکت جو، داده های لازم گردآوری گردید. سپس با استفاده از روش تحلیل مضمون، مولفه های کلیدی مشارکت سه جانبه شناسایی و در قالب یک الگوی مفهومی دسته بندی شدند.الگوی استخراج شده در این پژوهش پیشنهاد می دهد که مدرسه مشارکتی باید بر سه محور «آموزش خانواده»، «توانمندسازی معلم در مهارت های ارتباطی» و «افزایش عاملیت دانش آموز» استوار باشد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که وقتی خانواده از حاشیه به متن فرآیند یادگیری می آید و دانش آموز در طراحی مسیر آموزشی خود نقش دارد، انگیزه های درونی افزایش یافته و افت تحصیلی کاهش چشمگیری می یابد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با اصلاح آیین نامه های اجرایی، بسترهای لازم برای استقلال عمل مدارس در پیاده سازی این الگوی تعاملی را فراهم آورند.