بررسی نگرش معلمان به فناوری آموزشی و وضعیت کاربرد ابزارهای دیجیتال در مدارس شوش

هدف پژوهش حاضر، بررسی نگرش معلمان نسبت به فناوری آموزشی و سنجش وضعیت کاربرد ابزارهای دیجیتال در فرایند تدریس در مدارس شهرستان شوش بود. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را معلمان شاغل در مدارس شهرستان شوش تشکیل دادند که بر اساس فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بر پایه چارچوب دانش محتوایی، تربیتی و فناورانه (TPACK) در قالب طیف پنج درجه ای لیکرت بود که روایی صوری و محتوایی آن به تایید متخصصان رسید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها بر اساس شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) نشان داد که نگرش معلمان نسبت به فناوری آموزشی در سطح مطلوبی قرار دارد؛ در حالی که میزان کاربرد عملی ابزارهای دیجیتال در سطح متوسط رو به بالا سنجیده شد. همچنین در ابعاد کاربرد ابزارها، بیشترین میزان استفاده به مولفه «ارائه محتوای درسی» اختصاص داشت و کمترین میانگین مربوط به «ارزشیابی مستمر و بازخورد دیجیتال» بود. نتایج نشان می دهد که علیرغم وجود نگرش و پذیرش مثبت در میان معلمان، به کارگیری عملی فناوری نیازمند ارتقای زیرساخت ها و توانمندسازی مهارتی است؛ از این رو برگزاری دوره های کاربردی ضمن خدمت با تمرکز بر روش های نوین سنجش دیجیتال و تامین تجهیزات تعاملی در مدارس شوش پیشنهاد می شود.