مدرسه هم آفرین؛ الگویی ابتکاری برای ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت با محوریت یادگیری مشارکتی، معلم الهام بخش و دانش آموز کنشگر

مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد رسمی تعلیم و تربیت، زمانی می تواند در رشد همه جانبه دانش آموزان موفق باشد که محور فعالیت های خود را از انتقال صرف مطالب درسی به ایجاد یادگیری عمیق، پایدار، کاربردی و معنادار تغییر دهد. یادگیری محوری رویکردی است که در آن دانش آموز تنها دریافت کننده اطلاعات نیست، بلکه با مشارکت فعال در فرایند آموزش، مشاهده، پرسشگری، تجربه کردن، تحلیل، گفت وگو، حل مسئله و خودارزیابی، به سازنده دانش و مهارت های خویش تبدیل می شود. در چنین مدرسه ای تصمیم گیری آموزشی نیز بر پایه نیازهای واقعی دانش آموزان، شرایط مدرسه، توانمندی معلمان، امکانات محیطی و شواهد حاصل از فرایند یادگیری انجام می گیردهدف این مقاله تبیین مفهوم یادگیری محوری در مدرسه، بررسی نقش تصمیم گیری آموزشی در ارتقای تعلیم و تربیت، معرفی وظایف معلم، دانش آموز، مدرسه و جامعه و ارائه راهبردهای ابتکاری برای تقویت یادگیری است. در این نوشتار بر این اندیشه تاکید می شود که ارتقای کیفیت آموزشی تنها با افزایش حجم محتوای درسی یا برگزاری آزمون های بیشتر تحقق نمی یابد، بلکه نیازمند تغییر نگرش نسبت به یادگیری، توجه به تفاوت های فردی، ایجاد محیط امن و با نشاط، مشارکت خانواده و جامعه، تقویت انگیزه، استفاده از روش های فعال تدریس و ارزشیابی مستمر است. مدرسه یادگیرنده مدرسه ای است که در آن همه اعضا از مدیر و معلم تا دانش آموز و والدین، در مسیر رشد و یادگیری قرار دارند و تصمیم های آموزشی را با احساس مسئولیت مشترک دنبال می کنند