از مدیر آموزشی تا رهبر آموزشی؛ بازتعریف نقش مدیر مدرسه در عصر تحول آموزش

تحولات سریع اجتماعی، فناوری، فرهنگی و آموزشی، نقش مدیر مدرسه را با تغییرات اساسی مواجه ساخته است. در الگوی سنتی مدیریت آموزشی، مدیر عمدتا مسئول برنامه ریزی، سازمان دهی، نظارت بر اجرای مقررات و اداره امور اجرایی مدرسه بود؛ اما مدرسه امروز با چالش هایی روبه روست که پاسخ گویی به آن ها صرفا از طریق مدیریت اداری امکان پذیر نیست. در چنین شرایطی، مدیر مدرسه باید از جایگاه یک مدیر اجرایی فراتر رفته و به رهبر آموزشی، یادگیرنده، الهام بخش و عامل تحول مدرسه تبدیل شود.پژوهش حاضر با هدف بررسی ضرورت گذار از مدیریت آموزشی سنتی به رهبری آموزشی و بازتعریف نقش مدیر مدرسه در عصر تحول آموزش انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع علمی و ادبیات مرتبط با مدیریت و رهبری آموزشی است. یافته های پژوهش نشان می دهد رهبر آموزشی موفق، علاوه بر مدیریت منابع و فرایندهای مدرسه، بر کیفیت یاددهی یادگیری، رشد حرفه ای معلمان، ایجاد فرهنگ همکاری، توانمندسازی کارکنان، مشارکت دانش آموزان و والدین و ایجاد محیطی مناسب برای نوآوری تمرکز دارد.نتایج نشان می دهد حرکت از «مدیریت مدرسه» به «رهبری مدرسه» به معنای حذف وظایف مدیریتی نیست، بلکه به معنای ارتقای سطح نقش مدیر از اداره امور روزمره به هدایت یک مجموعه انسانی در مسیر یادگیری و تحول است. مدیر مدرسه در عصر جدید باید بتواند چشم انداز مشترک ایجاد کند، انگیزه و اعتماد ایجاد نماید، ظرفیت های پنهان کارکنان را شناسایی و فعال کند و مدرسه را به سازمانی یادگیرنده و تحول آفرین تبدیل سازد.