شناسایی موانع و راهبردهای تلفیق هوش مصنوعی در فرایند تدریس از دیدگاه معلمان مدارس: پژوهشی آمیخته

هدف پژوهش حاضر، شناسایی موانع و راهبردهای تلفیق هوش مصنوعی در فرایند تدریس از دیدگاه معلمان مدارس است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته با طرح اکتشافی انجام شد. در بخش کمی، داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته از معلمان مدارس گردآوری و با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی، ازجمله فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار، تحلیل شد. در بخش کیفی نیز برای دستیابی به درکی عمیق تر از تجربه ها و دیدگاه های معلمان، مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام گرفت و داده ها با روش تحلیل مضمون بررسی شد. یافته ها نشان داد که کمبود آموزش و مهارت تخصصی معلمان، ضعف زیرساخت های اینترنتی و تجهیزات دیجیتال، نگرانی درباره حریم خصوصی و امنیت داده ها، نبود دستورالعمل های روشن و کمبود زمان از مهم ترین موانع تلفیق هوش مصنوعی در فرایند تدریس هستند. همچنین، برگزاری کارگاه های عملی و مستمر، تدوین دستورالعمل های اخلاقی و آموزشی، تامین زیرساخت و پشتیبانی فنی، تشکیل گروه های یادگیری حرفه ای و آموزش سواد هوش مصنوعی به معلمان و دانش آموزان، مهم ترین راهبردهای پیشنهادی شناسایی شدند. نتایج بخش کیفی نیز بر ضرورت حفظ نقش هدایتگر معلم، ارزیابی انتقادی محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و استفاده انسان محور، مسئولانه و متناسب با اهداف برنامه درسی از این فناوری تاکید داشت. در مجموع، تلفیق اثربخش هوش مصنوعی در مدارس مستلزم توانمندسازی حرفه ای معلمان، حمایت مدیران، توسعه زیرساخت های فنی، رعایت اصول اخلاقی و تدوین سیاست های مشخص در سطح مدرسه و نظام آموزشی است.