بررسی نقش معلم در استفاده از هوش مصنوعی برای ارزشیابی تکوینی و ارائه بازخورد به دانش آموزان با نیازهای ویژه

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش معلم در به کارگیری هوش مصنوعی برای ارزشیابی تکوینی و ارائه بازخورد به دانش آموزان با نیازهای ویژه بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس استثنایی و معلمان رابط مدارس پذیرا تشکیل دادند که از میان آن ها، نمونه ای به حجم ۲۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته «نقش معلم در ارزشیابی تکوینی مبتنی بر هوش مصنوعی برای دانش آموزان ویژه» با پایایی تاییدشده بود. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) در محیط نرم افزاری SPSS تحلیل شدند. یافته های توصیفی نشان داد که میزان استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی توسط معلمان در سطح متوسط رو به پایین قرار دارد. همچنین، در میان نقش های معلم، مولفه «نظارت پداگوژیک و تعدیل بازخورد» بالاترین میانگین و مولفه «طراحی اختصاصی آزمون ها بر اساس هوش مصنوعی» کمترین میانگین را به دست آورد. نتایج نشان داد علیرغم پتانسیل بالای سیستم های تطبیقی در شخصی سازی بازخورد برای دانش آموزان با نیازهای ویژه، نقش معلم به عنوان ناظر انسانی، تعدیل کننده سوگیری الگوریتم ها و عامل پیاده سازی طراحی جهانی یادگیری (UDL) غیرقابل جایگزین است. در پایان، برگزاری کارگاه های عملی شایستگی هوش مصنوعی و تدوین دستورالعمل های اخلاقی و اختصاصی برای معلمان آموزش استثنایی پیشنهاد شد.