تحلیل نقش سواد هوش مصنوعی در ارتقای قضاوت حرفه ای معلمان و کاهش وابستگی شناختی به فناوری های مولد

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANDIKACONF01_3787

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی مولد در نظام های آموزشی، ضمن ایجاد فرصت های تازه برای طراحی آموزشی، تولید محتوای یادگیری و پشتیبانی از تصمیم های حرفه ای معلمان، این نگرانی را نیز مطرح کرده است که استفاده مداوم و غیرانتقادی از ابزارهای هوشمند ممکن است به تضعیف استقلال شناختی، کاهش تفکر تحلیلی و وابستگی فزاینده به پیشنهادهای الگوریتمی منجر شود. از این رو، سواد هوش مصنوعی معلمان را نمی توان صرفا مجموعه ای از مهارت های فنی برای استفاده از ابزارهای دیجیتال دانست، بلکه باید آن را شایستگی چندبعدی شامل شناخت سازوکارهای هوش مصنوعی، ارزیابی اعتبار خروجی ها، تشخیص خطا و سوگیری الگوریتمی، حفظ استقلال فکری و به کارگیری مسئولانه فناوری در فرایندهای آموزشی تلقی کرد. مقاله حاضر با هدف تحلیل نقش سواد هوش مصنوعی در ارتقای قضاوت حرفه ای معلمان و کاهش وابستگی شناختی به فناوری های مولد تدوین شده است. رویکرد پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی مفهومی و تحلیلی ادبیات علمی مرتبط با هوش مصنوعی در آموزش، شایستگی دیجیتال، قضاوت حرفه ای، خودتنظیمی شناختی و تصمیم گیری آموزشی است. تحلیل مباحث نشان می دهد که برخورداری از سواد هوش مصنوعی می تواند توانایی معلمان را در تفسیر انتقادی پاسخ های تولیدشده توسط سامانه های هوشمند، مقایسه پیشنهادهای الگوریتمی با دانش تخصصی و تجربه حرفه ای، شناسایی اطلاعات نادرست و اتخاذ تصمیم های آموزشی مستقل افزایش دهد. همچنین، سواد هوش مصنوعی از طریق تقویت فراشناخت، خودنظارتی، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری حرفه ای، زمینه استفاده هدفمند از فناوری را فراهم می کند؛ به گونه ای که هوش مصنوعی از «جانشین تصمیم گیرنده» به «ابزار پشتیبان تصمیم» تبدیل می شود. یافته های تحلیلی همچنین نشان می دهد وابستگی شناختی زمانی افزایش می یابد که معلم خروجی هوش مصنوعی را بدون راستی آزمایی، تفسیر تخصصی و انطباق با شرایط واقعی کلاس بپذیرد. در مقابل، الگوی استفاده انتقادی و انسان محور از فناوری می تواند ضمن بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی مولد، استقلال قضاوت حرفه ای را حفظ کند. بر این اساس، توسعه برنامه های توانمندسازی معلمان باید از آموزش صرف کار با ابزارهای هوش مصنوعی فراتر رفته و بر مهارت هایی مانند ارزیابی اعتبار خروجی، مهندسی پرسش، تشخیص سوگیری، تصمیم گیری مبتنی بر شواهد، بازتاب ورزی حرفه ای و مدیریت وابستگی شناختی تمرکز کند. در مجموع، سواد هوش مصنوعی را می توان یکی از مولفه های بنیادین شایستگی حرفه ای معلم در عصر آموزش هوشمند دانست که امکان ایجاد توازن میان بهره مندی فناورانه و حفظ استقلال شناختی و حرفه ای را فراهم می سازد.

نویسندگان

مرتضی حیدری زاده

آموزش و پرورش رفسنجان