تحلیل نظری نقش ارزشیابی توصیفی در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان دوره ابتدایی

تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهم ترین شایستگی های قرن بیست ویکم، پایه ای بنیادین در شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و حل مسئله دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. بااین حال، نظام های ارزشیابی سنتی که بر نمره محوری، حفظ کردن و بازتولید دانش استوارند، غالبا مانع پرورش این مهارت می شوند. ارزشیابی کیفی-توصیفی به عنوان رویکردی جایگزین، ظرفیت چشمگیری برای ایجاد فضای امن، پرسشگری و بازاندیشی دارد. هدف این مقاله، تحلیل نظری پیوند میان ارزشیابی توصیفی و تقویت تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش مطالعه اسنادی و مرور نظام مند منابع علمی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که بازخورد توصیفی، فرایندمحوری، خودارزیابی و طراحی موقعیت های کاوش گرانه، چهار ستون اصلی تربیت تفکر انتقادی از طریق ارزشیابی توصیفی هستند. الگوی پیشنهادی مقاله بر این چهار مولفه استوار است. همچنین چالش های اجرایی، از جمله مقاومت در برابر حذف نمره و نبود آموزش های کافی، مورد بحث قرار گرفته و پیشنهادهای کاربردی برای سیاست گذاران، معلمان و خانواده ها ارائه شده است.