تحلیل نظری نقش معلم در ارتقای کیفیت یادگیری دوره ابتدایی

دوره ابتدایی از مهم ترین مراحل آموزش رسمی است؛ زیرا بنیان های شناختی، عاطفی، اجتماعی، اخلاقی و مهارتی دانش آموزان در این دوره شکل می گیرد. کیفیت یادگیری در این مقطع صرفا به کسب نمره یا حفظ محتوای کتاب درسی محدود نیست، بلکه فهم عمیق مفاهیم، توانایی به کارگیری آموخته ها، مشارکت فعال، انگیزش، تفکر انتقادی، خلاقیت، خودتنظیمی و تعامل سازنده را نیز در بر می گیرد. هدف مقاله حاضر، تحلیل نظری نقش معلم در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش از نوع تحلیلی نظری بوده و با روش مطالعه اسنادی و مرور هدفمند منابع معتبر فارسی و انگلیسی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که نقش معلم در آموزش ابتدایی از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری، طراح موقعیت های آموزشی، پرورش دهنده انگیزش، هدایت گر تفکر، ارزشیاب فرایندمحور، الگوی رفتاری و پشتیبان عاطفی دانش آموزان تحول یافته است. معلم از طریق طراحی آموزشی متناسب، توجه به تفاوت های فردی، ایجاد محیط یادگیری امن، استفاده از بازخورد سازنده، تقویت مشارکت، پرورش خلاقیت و بهره گیری مسئولانه از فناوری می تواند یادگیری را عمیق تر و پایدارتر سازد. بر پایه تحلیل انجام شده، الگویی نظری شامل چهار بعد شایستگی علمی، حرفه ای، عاطفی ارتباطی و تاملی نوآورانه برای تبیین نقش معلم در ارتقای کیفیت یادگیری پیشنهاد می شود. نتیجه مقاله آن است که تحول پایدار در کیفیت آموزش ابتدایی، بدون توانمندسازی چندبعدی معلمان و حمایت ساختاری از آنان، دست یافتنی نخواهد بود.