باز اندیشی مفهوم اقتدار آموزشی معلم در بستر یادگیری شبکه ای و هوشمند

نظام های آموزشی در دهه های اخیر تحت تاثیر گسترش فناوری های دیجیتال، شبکه های ارتباطی، محیط های یادگیری مجازی و در سال های اخیر هوش مصنوعی مولد، با دگرگونی عمیقی در شیوه تولید، انتقال و اعتبارسنجی دانش مواجه شده اند. در الگوی سنتی آموزش، مدرسه و معلم مهم ترین کانون دسترسی دانش آموز به اطلاعات و دانش محسوب می شدند و بخش قابل توجهی از اقتدار آموزشی معلم از جایگاه رسمی، تخصص علمی و توانایی هدایت جریان یادگیری ناشی می شد. با گسترش محیط های دیجیتال، این انحصار اطلاعاتی به تدریج کاهش یافته و یادگیرندگان می توانند از طریق شبکه های اجتماعی، پایگاه های اطلاعاتی، سامانه های یادگیری الکترونیکی، موتورهای جست وجو و ابزارهای هوش مصنوعی به طیف گسترده ای از منابع آموزشی دسترسی پیدا کنند. بنابراین، مسئله اقتدار معلم دیگر صرفا به میزان دانش او یا توانایی کنترل کلاس محدود نیست، بلکه به کیفیت قضاوت حرفه ای، توانایی هدایت یادگیری و قدرت ایجاد اعتماد در یک محیط آموزشی چندمنبعی وابسته شده است.