ارائه مدل ساختاری عوامل موثر بر شکل گیری تعلق مدرسه ای دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول بر اساس مولفه های نظام تربیتی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

تعلق مدرسه ای یکی از سازه های کلیدی در تبیین کیفیت تجربه تحصیلی نوجوانان است و به میزان احساس پذیرفته شدن، احترام، ارزشمندی، حمایت و عضویت دانش آموز در اجتماع مدرسه اشاره دارد. پژوهش حاضر با هدف ارائه و آزمون یک مدل ساختاری برای تبیین تعلق مدرسه ای دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول بر پایه مولفه های نظام تربیتی مورد تاکید در سند تحول بنیادین آموزش وپرورش طراحی شده است. چارچوب پیشنهادی، شش ساحت «اعتقادی، عبادی و اخلاقی»، «اجتماعی و سیاسی»، «زیستی و بدنی»، «زیبایی شناختی و هنری»، «اقتصادی و حرفه ای» و «علمی و فناورانه» را به عنوان متغیرهای نهفته برون زا و تعلق مدرسه ای را به عنوان متغیر نهفته درون زا در نظر می گیرد. روش پژوهش، توصیفی همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری است. برای نسخه اجرایی، نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای طبقه ای از دانش آموزان پسر ۱۲ تا ۱۵ ساله پایه های هفتم تا نهم پیشنهاد می شود. در سناریوی نمونه مقاله، حجم نمونه اصلی ۴۲۰ نفر و یک نمونه مقدماتی مستقل ۱۸۰ نفری برای تحلیل عاملی اکتشافی در نظر گرفته شده است. ابزار گردآوری داده ها شامل «پرسش نامه ادراک تحقق ساحت های تربیتی در مدرسه» با ۳۰ گویه و مقیاس تعلق مدرسه ای دارای پشتوانه روان سنجی در نوجوانان ایرانی است. روایی محتوا با CVR و CVI، ساختار عاملی با EFA و CFA و پایایی با آلفای کرونباخ، امگای مک دونالد و پایایی ترکیبی ارزیابی می شود. تحلیل اصلی با مدل یابی معادلات ساختاری و برآوردگر مقاوم متناسب با داده های ترتیبی انجام می گیرد. در سناریوی آماری نمونه، ساحت اجتماعی و سیاسی، ساحت اعتقادی اخلاقی و ساحت علمی فناورانه قوی ترین پیش بین های مثبت تعلق مدرسه ای اند و مدل حدود ۵۲ درصد از واریانس تعلق مدرسه ای را تبیین می کند. این چارچوب از نظر کاربردی نشان می دهد که تحقق اهداف تربیت تمام ساحتی هنگامی می تواند به افزایش تعلق منجر شود که در تجربه روزمره دانش آموز به صورت عدالت، احترام، مشارکت، امنیت، حمایت معلم، فرصت اظهار نظر، یادگیری معنادار و تجربه ارزشمندی اجتماعی نمود پیدا کند.