شناسایی و اولویت بندی محرک های مدیریت استعداد در آموزش و پرورش (مطالعه موردی: شهرستان بابل)

هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی محرک های مدیریت استعداد در آموزش و پرورش شهرستان بابل بود. جامعه آماری شامل ۱۸۰ نفر از کارکنان آموزش و پرورش بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۲۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ۲۴ سوالی مدیریت استعداد (شریفی و همکاران، ۱۴۰۰) بود. روایی و پایایی پرسشنامه تایید شد (آلفای کرونباخ ۰٫۹۳). داده ها با استفاده از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف، t تک نمونه ای و فریدمن در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که شش محرک اصلی شامل سیستم پاداش دهی، قدردانی از تلاش ها، شرایط استخدامی، برنامه ریزی استراتژیک، انعطاف پذیری در فرآیند جذب و برداشتن موانع تحصیل، به ترتیب بیشترین اولویت را در مدیریت استعداد دارند. نتایج آزمون فریدمن نشان داد که برنامه ریزی استراتژیک با میانگین رتبه ۴٫۴۳ بالاترین اولویت را دارد و پس از آن برداشتن موانع تحصیل (۴٫۰۰) و سیستم پاداش دهی (۳٫۹۱) قرار دارند. این پژوهش نشان می دهد که برای بهبود مدیریت استعداد در سیستم آموزشی، باید به ترتیب بر برنامه ریزی استراتژیک، حمایت از تحصیل معلمان و نظام پاداش دهی تمرکز کرد.