پیامدهای روان شناختی و پداگوژیک تعامل دانش آموزان با «دستیارهای هوشمند یادگیری هوش مصنوعی» در خارج از کلاس درس

با توسعه روزافزون فناوری های نوین آموزشی، نقش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مولد از سطح یک ابزار کمکی ساده فراتر رفته و به عنوان یک همیار آموزشی همه جانبه مطرح شده است. در این میان، تعامل دانش آموزان با «دستیارهای هوشمند یادگیری هوش مصنوعی» در خارج از محیط سنتی کلاس درس و بدون نظارت مستقیم معلمان، به یکی از چالش های نوین در حوزه های پداگوژی و روان شناسی تربیتی تبدیل شده است. این ابزارها با ارائه پاسخ های آنی، شخصی سازی مسیر یادگیری و در دسترس بودن همیشگی، پتانسیل بالایی در ارتقای خودآموزی دارند. با این حال، استفاده مداوم و بدون ساختار از آن ها در خارج از کلاس درس می تواند الگوهای شناختی، انگیزش تحصیلی و حتی سلامت روان دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. شناسایی این پیامدها برای طراحی سناریوهای آموزشی کارآمد و کاهش آسیب های احتمالی ضروری است.پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تحلیل جامع پیامدهای روان شناختی (مانند اضطراب شناختی، وابستگی ذهنی، خودکارآمدی و انگیزه درونی) و پداگوژیک (شامل مهارت های حل مسئله، یادگیری خودراهبر، تفکر انتقادی و کیفیت درک مطلب) تعامل دانش آموزان با دستیارهای هوشمند یادگیری هوش مصنوعی در محیط های خارج از مدرسه انجام شده است.یافته های این مطالعه نشان می دهد که تعامل خارج از کلاس با دستیارهای هوشمند یادگیری هوش مصنوعی، شمشیر دو لبه ای است که می تواند فرصت های بی نظیری برای یادگیری شخصی سازی شده ایجاد کند یا همزمان به بستری برای فرسایش شناختی و افت تفکر عمیق تبدیل شود. برای بیشینه سازی پیامدهای مثبت روان شناختی و پداگوژیک، ضروری است که معلمان نقش خود را از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر و مربی هوش کارآمد» تغییر دهند. همچنین، تدوین کدهای اخلاقی و آموزشی برای هدایت نحوه تعامل دانش آموزان با این دستیارها در خارج از مدرسه و آموزش تفکر سنجش گرانه به آنان، برای پیشگیری از پیامدهای منفی شناختی توصیه می شود.