بررسی و تبیین دو فریضه بزرگ امر به معروف و نهی از منکر

امر به معروف» و «نهی از منکر» دو فریضه بزرگ و دو فرع از فروع ده گانه دین مبین اسلام محسوب می شوند. گذشته از عنایت خاص قرآن کریم به این موضوع و نیز سیره ی نظری و عملی پیامبر اکرم (ص) و دیگر اولیای دین، در نگاه امرالمومنین علی علیه السلام امر به معروف و نهی از منکر جایگاه ممتاز و ویژه ای دارد. آن حضرت امر به معروف و نهی از منکر را عنایت دین، قوام شریعت و با فضیلت ترین اعمال بندگان خدا توصیف می نماید که حتی از جهاد در راه خداوند نیز بالاتر است. از دیدگاه آن حضرت این دو فریضه بر کات فراوانی در جامعه اسلامی به دنبال دارد و در مقابل ترک آن ها مستوجب نزول بلا و خطرات زیادی است. مراتب سه گانه امر و نهی (قلبی، لسانی، یدی) خصوصیات آمر و ناهی، رابطه امر به معروف و نهی از منکر با جهاد و اقامه حدود و نیز لزوم نصیحت کردن و نصیحت پذیرفتن، همچنین فضیلت امر و نهی عوام نسبت به خواص و رعایا نسبت به حکام، از دیگر فرازهای بیانات علوی در تبیین جایگاه و ارزش امر به معروف و نهی از منکر است.