بررسی نقش الگوهای فعال تدریس در آموزش فراگیر
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_3593
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
آموزش فراگیر یکی از رویکردهای اساسی نظام های آموزشی معاصر است که بر فراهم سازی فرصت های یادگیری برابر برای همه دانش آموزان، صرف نظر از تفاوت های فردی، توانایی ها، پیشینه های فرهنگی و اجتماعی و نیازهای آموزشی آنان تاکید دارد. تحقق این رویکرد، مستلزم به کارگیری شیوه های تدریسی است که بتوانند مشارکت فعال تمامی یادگیرندگان را در فرایند یاددهی–یادگیری تسهیل کرده و زمینه رشد همه جانبه آنان را فراهم آورند. در این میان، الگوهای فعال تدریس با تاکید بر یادگیرنده محوری، تعامل، مشارکت، حل مسئله، تفکر انتقادی و یادگیری مبتنی بر تجربه، به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای تحقق اهداف آموزش فراگیر شناخته می شوند.هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش الگوهای فعال تدریس در آموزش فراگیر و تبیین ظرفیت این الگوها در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری است. این پژوهش با روش مرور روایتی و بر پایه تحلیل منابع علمی معتبر فارسی و بین المللی انجام شده است. داده های پژوهش از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، مرورهای نظام مند و فراتحلیل های منتشرشده در حوزه آموزش فراگیر، روش های تدریس و یادگیری فعال گردآوری و تحلیل شده اند.یافته های پژوهش نشان می دهد که الگوهای فعال تدریس، از جمله یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، کلاس معکوس، بحث گروهی و سایر راهبردهای دانش آموزمحور، موجب افزایش مشارکت یادگیرندگان، بهبود پیشرفت تحصیلی، تقویت انگیزش، توسعه تفکر انتقادی، ارتقای مهارت های اجتماعی و پاسخ گویی بهتر به تفاوت های فردی دانش آموزان می شوند. همچنین، شواهد پژوهشی بیانگر آن است که استفاده هدفمند از این الگوها، امکان حضور موثرتر دانش آموزان با نیازهای آموزشی متنوع را در کلاس های درس فراهم کرده و به تحقق عدالت آموزشی کمک می کند. در مقابل، عواملی مانند کمبود آموزش های حرفه ای معلمان، محدودیت امکانات آموزشی، تراکم کلاس ها و ضعف برنامه ریزی درسی، از مهم ترین موانع اجرای موفق این الگوها در آموزش فراگیر محسوب می شوند.نتایج پژوهش نشان می دهد که توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان در زمینه طراحی و اجرای الگوهای فعال تدریس، بازنگری در برنامه های درسی، فراهم سازی منابع آموزشی مناسب و حمایت مستمر مدیران و سیاست گذاران آموزشی، از مهم ترین راهکارهای ارتقای کیفیت آموزش فراگیر است. ازاین رو، بهره گیری نظام مند از الگوهای فعال تدریس می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش، افزایش مشارکت یادگیرندگان و تحقق اهداف آموزش فراگیر ایفا کند.
نویسندگان
فرزانه نظری
کارشناسی الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور واحد جهرم