بررسی نقش سرمایه روان شناختی معلمان در ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان

تاب آوری تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از سازه های کلیدی در موفقیت آموزشی، پایداری در برابر فشارهای مدرسه، و تداوم انگیزش یادگیری، در سال های اخیر به طور جدی مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت قرار گرفته است. در این میان، نقش معلم نه تنها به عنوان انتقال دهنده دانش، بلکه به عنوان کنشگر روان شناختی و تربیتی اثرگذار بر کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان، اهمیتی بنیادین یافته است. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل تبیینی نقش سرمایه روان شناختی معلمان در ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه مولفه های سرمایه روان شناختی معلمان شامل خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری می تواند از طریق فرایندهای آموزشی، هیجانی و تعاملی، زمینه تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان را فراهم آورد.در نتیجه، مدل تبیینی پیشنهادی بر این نکته تاکید دارد که ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان بدون توجه به منابع روان شناختی معلمان، ناقص و کم اثر خواهد بود. بنابراین، سرمایه گذاری در آموزش، توانمندسازی و مداخلات مبتنی بر توسعه سرمایه روان شناختی معلمان، می تواند به تقویت پایداری تحصیلی، افزایش سازگاری دانش آموزان با دشواری های یادگیری و ارتقای کیفیت نظام آموزشی بینجامد. این مدل می تواند مبنایی برای پژوهش های تجربی آینده و طراحی برنامه های مداخله ای در حوزه توسعه حرفه ای معلمان و بهبود تاب آوری تحصیلی دانش آموزان باشد.