تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان مضطرب دختر در مقطع متوسطه شهرستان برخوار

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان مضطرب دختر در مقطع متوسطه شهرستان برخوار، به روش آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری در این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر مضطرب در مقطع متوسطه شهرستان برخوار در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند که از بین آن ها، ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفی در گروه ها (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. پس از تکمیل پرسشنامه های پژوهش، آزمودنی های گروه آزمایش در ۹ جلسه به صورت گروهی و هفته ای دو جلسه تحت آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر اساس مدل گراس (۲۰۰۳) قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه های اضطراب بک (۱۹۹۰) و اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) بود. تجزیه و تحلیل حاصل از این پژوهش با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد. یافته های پژوهش حاکی از این بود که آموزش راهبردهای تنظیم هیجان ۷۵ درصد بر اهمالکاری تحصیلی تاثیرگذار بوده است (۰۵/۰P<). همچنین آموزش راهبردهای تنظیم هیجان، ۴۸ درصد بر آماده شدن برای امتحان، ۶۱ درصد بر آماده شدن برای تکالیف و ۶۶ درصد بر آماده کردن پژوهش های کلاسی تاثیرگذار بوده است (۰۵/۰P<). بنابراین می توان نتیجه گرفت که آموزش راهبردهای تنظیم هیجان می تواند باعث کاهش اهمالکاری تحصیلی و ابعاد آن در دانش آموزان مضطرب دختر در مقطع متوسطه شود.