شایستگی های آموزگاران ابتدایی برای زیست حرفه ای در عصر هوش مصنوعی و بررسی پیامدهای آن بر عاملیت یادگیری دانش آموزان

تحول شتابان فناوری های هوش مصنوعی، نقش سنتی معلمان را از انتقال دهنده صرف دانش به کنشگری حرفه ای، راهبر یادگیری و طراح تجربه های یادگیری هوشمند دگرگون کرده است. در این میان، زیست حرفه ای معلم در عصر هوش مصنوعی مستلزم مجموعه ای از شایستگی های نوین است که فراتر از مهارت های فناورانه، ابعاد اخلاقی، تربیتی، شناختی و ارتباطی را نیز دربر می گیرد. هدف این مقاله، تبیین شایستگی های کلیدی معلمان برای ایفای نقش موثر در زیست حرفه ای مبتنی بر هوش مصنوعی و بررسی پیامدهای آن بر عاملیت یادگیری دانش آموزان است. بر این اساس، شایستگی هایی همچون سواد هوش مصنوعی، توانایی تفسیر و ارزیابی داده های یادگیری، طراحی آموزش شخصی سازی شده، مدیریت اخلاقی کاربرد فناوری، تفکر انتقادی، انعطاف پذیری حرفه ای و توانمندسازی یادگیرنده، به عنوان مولفه های بنیادین حرفه معلمی در این عصر شناسایی می شوند.یافته های تحلیلی این نوشتار نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه از ابزارهای هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت تدریس، افزایش دقت در تشخیص نیازهای یادگیری، گسترش بازخوردهای فوری و تقویت مسیرهای یادگیری فردی شود. با این حال، اگر نقش معلم در هدایت اخلاقی و تربیتی تضعیف گردد، احتمال وابستگی بیش از حد دانش آموزان به سامانه های هوشمند، کاهش تصمیم گیری مستقل و تضعیف عاملیت یادگیری نیز وجود دارد. بنابراین، زیست حرفه ای موفق در عصر هوش مصنوعی زمانی تحقق می یابد که معلم از یک کاربر منفعل فناوری به طراح، ناظر و تسهیل گر یادگیری فعال تبدیل شود و دانش آموز نیز در بستر این تحول، به یادگیرنده ای خودتنظیم، نقاد و مسئولیت پذیر بدل گردد. در نتیجه، شایستگی های معلمی در عصر هوش مصنوعی نه تنها ضامن انطباق با تغییرات فناورانه، بلکه شرط اساسی حفظ انسان محوری آموزش و تقویت عاملیت یادگیری دانش آموزان است.