درس پژوهی تجربیات زیسته و واقعی درس پژوهی با رویکرد نمونه های عملی از طراحی و اجرای جلسات

درس پژوهی یکی از رویکردهای نوین در توسعه حرفه ای معلمان است که نخستین بار در نظام آموزشی ژاپن مطرح شد و سپس در بسیاری از کشورها به عنوان یک روش موثر برای ارتقای کیفیت آموزش مورد استفاده قرار گرفت. در این رویکرد، معلمان به صورت گروهی گرد هم می آیند تا یک درس مشخص را طراحی، اجرا، مشاهده و بازاندیشی کنند. درس پژوهی فراتر از یک فعالیت فردی است؛ بلکه فرآیندی مشارکتی و پژوهشی است که معلمان را درگیر چرخه ای از یادگیری حرفه ای می کند. ماهیت اصلی آن بر پایه یادگیری جمعی، بازاندیشی مستمر و بهبود تدریجی آموزش است.درس پژوهی به معلمان کمک می کند تا از تجربه های یکدیگر بیاموزند و نقاط قوت و ضعف روش های تدریس خود را شناسایی کنند. این فرآیند باعث می شود آموزش از حالت فردی و بسته خارج شده و به یک فعالیت جمعی و علمی تبدیل شود. در نتیجه، کیفیت تدریس افزایش یافته و یادگیری دانش آموزان بهبود پیدا می کند. پژوهش ها نشان داده اند که درس پژوهی یکی از موثرترین شیوه ها برای ارتقای توانمندی های حرفه ای معلمان و افزایش انگیزه آنان در کلاس درس است.