سبک نویسندگی در رمان شوهر عزیز من اثر فریبا کلهر

سبک در اصطلاح، عبارت است از روش و شیوه ای که گوینده یا نویسنده، ادراک و احساس خود را در قالب آن بیان می کند. سبک شناسی لایه ای یکی از روش های جدید سبک شناسی است. در این روش، متن ادبی به عنوان لایه ای کلان در لایه های کوچک تری تحلیل می شود و با بررسی لایه های فرعی متن و شناسایی ویژگی های مهم یا مکرر، به بررسی سبک می پردازد. در این راستا، پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با هدف بررسی و تبیین سبک داستان نویسی زنان کرمانشاهی و مشخص کردن مشخصه های سبکی آنان به تحلیل رمان شوهر عزیز من از فریبا کلهر در لایه های زبانی، ادبی و فکری پرداخته است. نتایج تحقیق نشان می دهد که تشبیهات و استعاره ها در متن رمان بیشتر حسی است که نشان می دهد وی می خواهد پدیده ها را ملموس تر کند و ذهن مخاطب را درگیر تصاویر پیچیده ادبی نکند. از نظر زبانی با استفاده از تکرار، واج شناسی در پی برجسته کردن و تاکید کردن بر موضوعی است این نویسنده با تکیه بر تجربه زنانه خویش تلاش کرده است؛ صدا و محتوایی زنانه خلق کند که با حالات و روحیات زنان همسانی دارد، جزئی نگری، صورت گرایی، ساده انگاری، رویانگاری، وجه عاطفی جمله ها و استفاده از تعابیر زنانه شاخص ترین مولفه های سبک زنانه در رمان مزبور است. در سطح فکری نیز با نویسنده ای منتقد روبرو هستیم که بر نقد فضای سیاسی و اجتماعی روزگار خویش به نقد نیز اشاره دارد.

کلیدواژه ها:

سبک نویسندگی ، فریبا کلهر ، شوهر عزیز من