حمایت کیفری از پرستاران و کادر درمان تضمین امنیت شغلی و ارتقای کیفیت مراقبت از کودکان

حمایت کیفری از پرستاران و کادر درمان از اساسی ترین ارکان نظام سلامت محسوب می شود و نقش مهمی در ارتقای کیفیت مراقبت به ویژه در حوزه حساس سلامت کودکان دارد. پرستاران خط مقدم ارائه خدمات درمانی هستند و ارتباط مستقیم و روزانه آن ها با بیماران و خانواده شان آنان را بیش از هر گروه دیگری در معرض تهدیدات فیزیکی، کلامی و روانی قرار می دهد. خشونت علیه پرستاران می تواند به شکل توهین، تهدید، ضرب و جرح یا حتی حمله گروهی بروز یابد و پیامد آن نه تنها آسیب به سلامت فردی و روانی پرستاران است بلکه کاهش تمرکز شغلی و افزایش احتمال خطاهای بالینی را در پی دارد؛ امری که در بخش کودکان می تواند عواقب جبران ناپذیری داشته باشد. از این رو ایجاد حمایت کیفری موثر برای این گروه شغلی ضروری است تا با جرم انگاری صریح رفتارهای خشونت آمیز در محیط های درمانی و پیش بینی مجازات های بازدارنده امنیت روانی و شغلی آنان تضمین شود. در حقوق ایران مقرراتی مانند مواد ۶۰۸ و ۶۱۴ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی و بخشنامه های وزارت بهداشت وجود دارد، اما پراکندگی و ضعف ضمانت اجراها همچنان موجب احساس ناامنی در محیط های درمانی است. این پژوهش به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق بررسی قوانین داخلی، آراء وحدت رویه و آیین نامه های وزارت بهداشت گردآوری و سپس با روش تطبیقی با نظام های حقوقی پیشرو مانند فرانسه و ایالات متحده تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که تدوین قانون جامع حمایت کیفری از کادر درمان، تشکیل شعب ویژه رسیدگی به جرایم علیه آنان و فرهنگ سازی برای احترام به جایگاه پرستاران می تواند نقش موثری در کاهش خشونت و ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران به ویژه، کودکان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حمایت کیفری ، پرستار ، کادر درمان ، خشونت علیه کارکنان سلامت ، قانون مجازات اسلامی