حمایت از حقوق مراقبین سلامت
محل انتشار: سی و هفتمین کنگره بیماری های کودکان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PEDIATRICS37_258
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
مقدمه و اهداف ارائه دهندگان خدمات سلامت نقش به سزایی در حفظ سلامت جسمی و روانی بیماران دارند که نیاز به توجه ویژه ای به حمایت حقوقی و قانونی از این کارکنان است. هنگامی که بیمار به مراکز ارائه دهنده خدمات سلامت مراجعه می نماید، تحت تاثیر فشارهای روانی است که این فشارهای روانی چه از سوی بیمار و چه از سوی همراهان، وی به کادر درمان از جمله پزشکان و پرستاران منتقل شده و موجب ورود صدمات معنوی و فیزیکی به ایشان می گردد. این در حالی است که در نظام های حقوقی کشورهای توسعه یافته در راستای حمایت از حقوق مراقبین مقررات حمایت کننده قانونی اعم از کیفری و حقوقی وضع گردیده و به نوعی این حمایت های قانونی موجب ارتقاء کیفیت مراقبت کادر درمان از یک سو و از سوی دیگر دلگرمی ایشان در مواجهه با اقدامات نابهنجار بیمار و یا همراهان وی می گردد. این پژوهش با هدف بررسی حمایت های قانونی از کادر درمان به واکاوی قوانین جاری و مقررات حاکم در کشور پرداخته است تا علاوه بر شناسایی وضع موجود به بهسازی نظام قانونی از باب وضع قوانین حمایتی لازم نیز نائل گردد. روش کار در این مطالعه از روش کتابخانه ای قوانین و مقررات جاری مورد تدقیق و کنکاش قرار گرفته است. یافته ها بررسی انجام شده حاکی از آن بود که صرفا مقرراتی در خصوص وضعیت معیشتی و یا سامان دهی کاری کادر درمان و مراقبین سلامت وجود دارد و در خصوص حمایت کیفری و مدنی، ایشان قانون گذار چاره اندیشی خاصی را مناسب با خطرات و آسیب های بالقوه نیندیشیده است و در این موارد صرفا قوانین عمومی از جمله مواد ۶۰۸ و ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات و بخش دیات قانون مزبور از حقوق مراقبین سلامت حمایت می نماید که این حمایت می بایست مطابق با تهدیدها و خسارات بالقوه در سطحی کلان تر و تخصصی تر تقنین و اجرا گردد. بحث و نتیجه گیری باید توجه داشت که رویکرد یک جانبه صرفا در راستای حمایت از حقوق بیماران نه تنها گره ای از مشکلات نمی گشاید بلکه شکاف ها را نیز عمیق تر می کند و از سوی دیگر نیز این تصور که حقوق بیمار و حقوق مراقبین در مقابل یکدیگر قرار دارند نیز صحیح نیست. از این رو تا زمانی که قانون گذار ضمن شناسایی تهدیدها و خسارات بالقوه، اقدامات حمایتی سختگیرانه ای را برای کادر درمان و مراقبین سلامت در نظر نگیرد، نمی توان از ایشان توقع داشت نسبت به انجام کلیه تکالیف قانونی و اخلاقی خود اهتمام ورزند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امین نیکومنظری
دانشیار، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران
سمیع اله کاظمی
وکیل دادگستری، دانشجوی دکترای حقوق کیفری و جرم شناسی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی
فاطمه حاجی بابایی
تقاضی دادگستری دکترای حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه شهید بهشتی پرستاری