چالش های پرستاران در کار با کودکان و راهکارهای مقابله با آن

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PEDIATRICS37_247

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

برقراری ارتباط موثر با کودکان به دلیل سن کم و عدم توانایی در بیان احساسات ممکن است نتواند نیازهای خود را به درستی ابراز کنند و این امر بر کیفیت مراقبت تاثیر می گذارد. کودکان در محیط بیمارستان و درمانی دچار ترس شدید و اضطراب می شوند و رفتارهای غیرقابل پیش بینی از خود نشان می دهند که این رفتار مدیریت خاص را می طلبد. بار عاطفی و استرس پرستار دیدن درد و رنج کودکان اضطراب و تنش درد در پرستاران را افزایش داده و سبب فرسودگی و بی انگیزگی می شود. پرستاران باید از خانواده کودکان حمایت عاطفی کنند و اطلاعات لازم را بر اساس دستورالعمل درمان ارائه دهند. این کار زمان بر و نیاز به مهارت ارتباطی پرستار دارد. بیشتر مراکز با کمبود امکانات و منابع و تجهیزات مواجه هستند که می تواند بر کیفیت مراقبت تاثیر منفی بگذارد. تفاوت فرهنگی اجتماعی و دینی و خرده فرهنگ ها نیز از چالش هاست. راهکارهای مقابله با این چالش ها شامل آموزش مهارت ارتباطی، بهبود مهارت ها، مدیریت درد کودکان، تجویز و مدیریت مناسب دارو برای کنترل درد و ایجاد محیط امن و آرام برای کودک است. در مدیریت رفتار کودکان درک نیازهای کلامی و غیرکلامی کودک ضروری است. برقراری ارتباط با والدین می تواند بینش ارزشمندی در رابطه با عادات، ترجیحات و نگرانی های کودک بدهد. همچنین با حفظ حریم خصوصی کودک در انتخاب نوع لباس و نوع تغذیه جدا از رژیم خاص و ایجاد محیط امن و آرام، تشویق به تنفس عمیق، فعالیت تفریحی، به اتاق بازی، کتاب داستان خواندن و پرت کردن حواس کودک می توان موفق بود. حمایت از خانواده ها شامل همدلی، لبخند، نوازش کردن، کلمات مثبت و تاثیرگذار دلگرم کننده است که تا حد زیادی با این گونه چالش ها مقابله می کند. تفاوت فرهنگی و اجتماعی خانواده ها باید بررسی و درک شده و مورد احترام قرار گیرد. عدم درک این موضوعات اثر مراقبتی را کاهش می دهد. حمایت از پرستاران از نظر عاطفی، برانگیختگی و انگیزه شغلی و برنامه های آموزشی نیز اهمیت دارد.