رابطه بین دلبستگی و دریافت مراقبت خانواده محور در مادران کودکان دارای بیماری مزمن جسمی

چکیده زمینه: امروزه علیرغم پیشرفت در درمان بیماری های مزمن در کودکان کیفیت زندگی آنها هنوز ناشناخته است که باعث ایجاد اضطراب در مادران می شود و ممکن است روابط مادران و فرزندان را مختل کند. همچنین بستری شدن کودک در بیمارستان نیازهای بسیاری را برای مادران ایجاد خواهد کرد. با وجود سال ها ترویج مراقبت خانواده، محور نیازهای مادران هنوز به طور جامع برآورده یا درک نشده است که می تواند استرس و اضطراب مادران کودکان مبتلا به بیماری های مزمن را افزایش داده و باعث اختلال در روابط بین کادر پزشکی به ویژه پرستاران و مادران شود. این رابطه آشفته و استرس و اضطراب موجود می تواند بر دلبستگی مادران تاثیر بگذارد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین دلبستگی و فرآیند مراقبت خانواده محور در مادران کودکان مبتلا به بیماری مزمن جسمی انجام گرفت. روش کار: در این مطالعه، همبستگی ۱۷۳ نفر از مادران دارای کودک با بیماری مزمن جسمی بستری که به صورت در دسترس از کل بخش های بستری بیمارستان کودکان مردانی آذری تبریز از مرداد ۱۴۰۲ تا دی ۱۴۰۳ انتخاب گردیدند شرکت نمودند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک، دلبستگی مادر به کودک، درک از فرآیند مراقبت خانواده محور انجام شد و تحلیل داده ها به وسیله نرم افزار SPSS ۲۱ و با استفاده از آزمون های آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، t-test مستقل، آزمون Anova و آزمون تعقیبی Tukey انجام گردید. یافته ها: بر اساس نتایج، میزان دلبستگی مادران بیشتر از حد متوسط و میزان مراقبت خانواده محور انجام شده کمتر از حد متوسطه می باشد و بین نمره کل دلبستگی با فرآیند مراقبت خانواده محور (P=۰.۰۱, r=۰.۱۹) همبستگی مثبت وجود دارد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر انجام مراقبت های خانواده محور بر میزان دلبستگی مادران به کودکان دارای بیماری مزمن جسمی تاثیرگذار است. این مطالعه با کد اخلاق ۱۴۰۲.۲۲۶.IR.TBZMED REC به تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تبریز رسیده است.

کلیدواژه ها:

بیماری ، مزمن ، دلبستگی ، مراقبت خانواده محور ، مادر