اثر بخشی آموزش پرستاران در کاهش عفونت های بیمارستانی در بخش مراقبت ویژه نوزادان (NICU) بیمارستان امیرالمومنین (ع) گناوه در سال ۱۴۰۳

عفونت های بیمارستانی (Nosocomial Infections) به ویژه در بخش مراقبت ویژه نوزادان (NICU) یکی از چالش های جدی سلامت جهانی محسوب می شوند؛ زیرا نوزادان به دلیل سیستم ایمنی نارس و استفاده از تجهیزات تهاجمی مانند ونتیلاتور در معرض خطر بالای ابتلا به عفونت هستند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت شیوع عفونت های بیمارستانی در NICU بین ۴.۳ تا ۲۵ درصد متغیر است که در کشورهای در حال توسعه شیوع بالاتری دارد. در ایران نیز مطالعات نشان داده اند که عفونت های وابسته به ونتیلاتور در NICU تا ۲۸ درصد شیوع داشته و عامل افزایش طول مدت بستری و هزینه های درمانی می باشند. آموزش مستمر پرستاران و تاکید بر بهداشت دست از جمله مهم ترین راهکارهای پیشگیری است که به موجب دستورالعمل های وزارت بهداشت ایران و سازمان جهانی بهداشت مورد تاکید قرار گرفته است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش های دوره ای پرستاران بخش NICU بیمارستان امیرالمومنین (ع) گناوه در سال ۱۴۰۳ بر کاهش عفونت های بیمارستانی و شناسایی الگوهای شایع انتقال عفونت با تمرکز بر ونتیلاتور و بهداشت دست بود. این مطالعه توصیفی-تحلیلی با شرکت ۲۰ پرستار زن با سابقه کاری ۱ تا ۱۲ سال انجام شد. آموزش های هدفمند کنترل و پیشگیری از عفونت هر ۶ ماه یکبار برگزار شد. تعداد موارد عفونت در دو دوره ۶ ماهه قبل و بعد از آموزش با استفاده از داده های مرکز کنترل عفونت مقایسه گردید. یافته ها نشان داد آموزش های مکرر باعث کاهش موارد عفونت از ۱۲ مورد به ۷ مورد در ۶ ماه دوم شد و ونتیلاتور و تماس چشمی شایع ترین مسیرهای انتقال عفونت بودند. بهبود رعایت بهداشت دست و استانداردهای استریل تجهیزات توسط پرستاران نقش مهمی در کاهش این عفونت ها داشت. نتیجه گیری این است که آموزش مستمر پرستاران NICU و تاکید بر بهداشت دست نقش محوری در کاهش عفونت های بیمارستانی دارد و توصیه می شود این برنامه ها به طور منظم ادامه یابد تا سلامت نوزادان بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

عفونت بیمارستانی ، بخش مراقبت ویژه ، نوزادان ، آموزش پرستاران ، بهداشت دست ، ونتیلاتور ، پیشگیری از عفونت