تاثیر ملاقات ‎های مجازی برنامه ریزی شده بر حمایت اجتماعی درک شده خانواده ‎های نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان

مقدمه: حمایت اجتماعی عاطفی، ابزاری اطلاعاتی پایین برای خانواده های نوزادان بستری در بخش های ویژه منجر به انزوا، اضطراب، افسردگی و کاهش عملکرد روانی و فیزیکی آنان می شود. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر ملاقات مجازی برنامه ریزی شده بر برقراری ارتباط با خانواده، انتقال اطلاعات ویزیت و سیر درمان، توضیح وضعیت بالینی نوزاد، ایجاد امکان مشاهده مجازی نوزاد، پاسخ به سوالات خانواده بر حمایت اجتماعی درک شده خانواده نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی در سال ۱۴۰۳ در خرم آباد ایران انجام شد. نمونه گیری به روش غیر احتمالی و متوالی از والدین نوزادان نارس بستری صورت گرفت و ۳۱ جفت والد در هر گروه مداخله و کنترل شرکت کردند. گروه کنترل از مراقبت های روتین بخش و گروه مداخله از تماس تصویری روزانه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در شیفت عصر در ساعت از قبل هماهنگ شده بهره مند شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های دموگرافیک و مقیاس حمایت اجتماعی MSPSS قبل و ۲ ماه پس از مداخله جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون ANCOVA تحت نرم افزار Stata نسخه ۱۶ انجام شد. سطح معناداری در کلیه آزمون ها ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: دو گروه از نظر توزیع مشخصات دموگرافیک نوزادان و والدین تفاوت آماری معنی داری نداشتند (P=۰.۰۵). آزمون ANCOVA بعد از تعدیل اثر باقیمانده نشان داد که تفاوت قبل و بعد از مداخله حمایت اجتماعی درک شده در دو گروه از لحاظ آماری معنادار بود (P=۰.۰۰۱). نتیجه گیری: ملاقات های مجازی برنامه ریزی شده باعث افزایش حمایت اجتماعی درک شده در والدین دارای نوزاد بستری در NICU شد. پیشنهاد می شود برنامه های مبتنی بر ملاقات های مجازی به عنوان ابزاری موثر و پشتیبانی در مدیریت حمایت اجتماعی والدین در بخش مراقبت های ویژه نوزادان مورد استفاده قرار گیرند.