تجارب زیسته مادران با کودکان مبتلا به بیش فعالی

زمینه این مطالعه با هدف بررسی تجربیات زیسته مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی انجام شد. روش ها این مطالعه کیفی توصیفی بر اساس رویکرد پدیدارشناسی انجام شد که به بررسی تجربیات مراقبان اولیه کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی پرداخت. جامعه مطالعه شامل مادران دانش آموزان مقطع ابتدایی مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی در زاهدان بود. در مجموع ۱۷ کودک با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های رو در رو عمیق و نیمه ساختاریافته با شرکت کنندگان جمع آوری شد. مصاحبه ها در مدارس و مرکز مشاوره انجام شد. علاوه بر این، از روش پدیدارشناسی شناختی اسمیت برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها ۴ درون مایه اصلی و ۲۵ زیر مضمون را آشکار کرد که شامل موارد زیر بودند: پاسخ های هیجانی، افسردگی، تنهایی، خشم و عصبانیت، خجالت، تمایل به داشتن یک کودک آرام، استرس، سردرگمی، عذاب وجدان، پشیمانی، یاس، اضطراب و وحشت؛ پاسخ های رفتاری سرزنش خود، گریه مکرر، فریاد زدن، پرخاشگری، تلاش برای کنترل خود؛ پاسخ های فیزیکی تپش قلب، احساس چکیدن قطرات آب داغ روی سر؛ و پاسخ های شناختی احساس غیرانسان بودن، انزوا، احساس گناه، خجالت و سرزنش پذیری، مشکلات در بارداری، احساس دیوانگی، احساس بیش فعالی به دلیل ناتوانی در کنترل خود، احساس متهم شدن به دروغگویی. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه راه را برای تحقیقات بیشتر در زمینه مداخلات سلامت روان برای مادران کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی هموار خواهد کرد. بر این اساس، طراحی و ارزیابی اثربخشی مداخلات روان درمانی که بتوانند ابعاد مختلف مشکلات این گروه از مادران را پوشش دهند ضروری است.

کلیدواژه ها:

اختلال کم توجهی فعالی ، مطالعه پدیدار شناختی ، مادران کودکان