Nursing Care in Pain management of Hospitalized Neonates

درد در نوزادان به ویژه نوزادانی که در بخش مراقبت های ویژه بستری هستند یکی از چالش های درمان و مراقبت پرستاری است. نوزادان به دلیل محدودیت در توانایی برقراری ارتباط کلامی به طور مستقیم نمی توانند وجود و شدت درد خود را بیان کنند و این موضوع باعث می شود که مدیریت درد آنها به دقت و دانش بالایی نیاز داشته باشد. نوزادان می توانند درد را احساس کنند و در پاسخ به محرک های دردناک مانند تعویض کاتتر، نمونه گیری خون و اتصال لوله های تنفسی ممکن است مجموعه ای از واکنش های فیزیولوژیکی، هورمونی و رفتاری را نشان دهند. برای درمان موثر درد و همچنین کاهش اثرات منفی آن در دوره نوزادی باید شدت محرک های دردناک، اندازه گیری شود. برآورد میزان درد شیوه مناسبی برای افزایش سرعت عمل در انجام مداخلات است؛ اگر میزان درد به طور مناسبی اندازه گیری گردد می توان مداخله متناسب با همان میزان درد را برای نوزاد انجام داد. بدیهی است در صورت عدم مدیریت صحیح، تداوم درد در نوزاد می تواند منجر به آسیب های بلندمدت روانی و عصبی شود. تحقیقات نشان داده اند که نوزادانی که درد آنها به درستی مدیریت نمی شود در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به مشکلات رفتاری و شناختی در آینده قرار دارند. مدیریت صحیح درد در این نوزادان نه تنها کیفیت مراقبت را بهبود می بخشد بلکه می تواند به بهبود سریع تر آنها، کاهش مدت بستری و کاهش خطرات مرتبط با درد مزمن کمک کند. بدیهی است انتخاب روش های دارویی و غیر دارویی مناسب، باید با توجه به شرایط خاص هر نوزاد انجام شود تا از بروز عوارض جانبی ناخواسته جلوگیری شود. این دستورالعمل با هدف ارائه راهکارهای علمی و عملی برای مدیریت درد در نوزادان از زمان تولد تا پایان یک ماهگی تدوین شده است. با بهره گیری از ابزارهای دقیق ارزیابی و استفاده از تکنیک های موثر می توان تجربه درد را در نوزاد کاهش داد و به بهبود وضعیت بالینی او کمک کرد.