Impact of Teach-Back-Based Training on Maternal Discharge Readiness and the Readmission of Preterm Infants to NICU: A Quasi-Experimental Study

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PEDIATRICS37_014

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان (NICU) سطوح بالایی از احساس عدم آمادگی برای بردن نوزادشان به خانه را تجربه می کنند. مداخله مبتنی بر آموزش به عنوان روشی که توانایی مادران را برای ارائه مراقبت مناسب به نوزادان در خانه را تسهیل می کند نیازمند معرفی بهترین روش های آموزشی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش بازخورد محور بر آمادگی ترخیص مادران و بستری مجدد نوزادان نارس بستری در NICU انجام شد. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی با شرکت ۶۶ نفر از مادر نوزادان بستری در NICU بیمارستان شهید رحیمی خرم آباد ایران در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ در دو گروه کنترل و مداخله انجام شد. گروه کنترل آموزش های ارائه شده توسط پرستاران را به روش روتین بخش دریافت کردند. در گروه مداخله پرستاران پس از ۴ جلسه آموزش و ۲ هفته اجرای تمرینی از روش آموزش بازخورد محور در آموزش ترخیص به مادران استفاده کردند. ابزار جمع آوری داده ها چک لیست آمادگی ترخیص دشتی (۱۳۹۲) و فرم بستری مجدد نوزادان بود. آنالیز داده ها با آزمون های تی زوجی، تی مستقل، کای اسکوئر و فیشر انجام شد. یافته ها میانگین نمره آمادگی ترخیص مادران قبل از مداخله بین گروه های مداخله و کنترل اختلاف آماری معنی داری نداشت. پس از مداخله میانگین آمادگی ترخیص در گروه مداخله (۴۷/۱۲/۴۳) با گروه کنترل (۰۱/۳۶۶۰۴) تفاوت معنی داری داشت (۰.۰۰۱/۰). در پیگیری یک ماهه بعد از ترخیص میزان بستری مجدد نوزادان در گروه مداخله (۱/۱۲) نسبت به گروه کنترل (۳/۲۷) کمتر بود، با این وجود تفاوت بین گروه ها از نظر آماری معنی دار نبود (۰.۱۰۷/P). نتیجه گیری: آموزش مبتنی بر بازخورد می تواند آمادگی ترخیص مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان (NICU) را افزایش دهد. نتایج این مطالعه پیامدهای مهمی برای مراقبت از سلامت نوزادان نارس و مادران آنها دارد. آموزش مبتنی بر بازخورد همچنین می تواند هزینه های مراقبت های بهداشتی و بار مرتبط با پذیرش مجدد نوزادان نارس را کاهش دهد. لذا توصیه می شود پرستاران آموزش مبتنی بر بازخورد را در برنامه مراقبتی و ترخیص این مادران و نوزادان بگنجانند.

نویسندگان

رسول محمدی

دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران

کیمیا کرمی

کارشناسی ارشد پرستاری، کودکان کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران

مژگان مصطفی نژاد

دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران

فاطمه ولی زاده

استادیار، اپیدمیولوژی مرکز تحقیقات سلامت تغذیه دانشکده بهداشت و تغذیه دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران