بررسی دینامیک زمانی-مکانی آلبدو در ایران و تحلیل حساسیت آن به پارامترهای اقلیمی و پوششی

این تحقیق به بررسی هدف مدل سازی تغییرات زمانی مکانی، آلبدو با استفاده از اثر همزمان چند مولفه از جمله رطوبت لایه سطحی خاک (Soil Wetness)، ابرناکی (Cloudiness) توپوگرافی و تراکم پوشش گیاهی (NDVI) که توسط زهرا حجازی زاده و همکاران انجام شده می پردازد. این مطالعه با بهره گیری از مدل ۲-۲-MERRA با قدرت تفکیک ۵×۵ کیلومتر طی سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ در گستره ایران مورد بررسی قرار گرفته است و نتایج حاصل از تحلیل فضایی مقادیر آلبدو در گستره ایران نشان می دهد که بیشترین مقدار در طول جغرافیایی ۴۰ تا ۴۴ درجه شرقی با بازتابشی بین ۲.۸ تا ۳.۰، واحد و کمترین مقدار بازتابش نیز بین ۵۲ تا ۵۳ درجه طول شرقی یعنی دامنه های شرقی رشته کوه های زاگرس با مقدار ۱.۰ تا ۱.۵ واحد به ثبت رسیده است. از نظر رتبه بندی استانی نیز بیشترین بازتابش با مقدار ۰.۲۵ واحد مربوط به استان ایلام و پس از آن استان فارس با مقدار ۰.۲۴ واحد است. در مجموع با توجه به عوامل مورد استفاده می توان گفت که مناطق غرب و مرکز کشور دارای بیشترین و مناطق شمال و شمال غرب کشور دارای کمترین میزان آلبدو هستند.

کلیدواژه ها:

آلبدو ، تحلیل فضایی زمانی ، مدل ۲-MERRA ، ایران