شبکه های هوشمند و مدیریت بهینه بار الکتریکی

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی برای مدیریت بهینه بار الکتریکی در شبکه های هوشمند به دنبال کاهش پیک مصرف، افزایش پایداری شبکه و یکپارچه سازی منابع تجدیدپذیر است. روش پژوهش ترکیبی کمی کیفی بوده و در دو فاز اجرا می شود فاز اول شامل شبیه سازی کامپیوتری با نرم افزار متلب و الگوریتم های بهینه سازی مانند ازدحام ذرات و ژنتیک برای مدل سازی پاسخگویی بار، و فاز دوم شامل مطالعه موردی در یک منطقه مسکونی ناحیه ۱ تهران مجهز به زیر ساخت اندازه گیری پیشرفته است. ابزار گردآوری داده ها شامل داده های بلادرنگ کنتورهای هوشمند، سنسورهای ولتاژ و فرکانس و پرسشنامه محقق ساخته از مصرف کنندگان برای بررسی رفتار و پذیرش تعرفه های پویاست همچنین مرور سیستماتیک پیشینه پژوهش و مستندات فنی پروژه های بین المللی شبکه هوشمند به کار رفته است. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی مدیریت بهینه بار با استفاده از قیمت گذاری زمان محور و کنترل مستقیم بارهای قابل قطع به طور میانگین ۲۵ درصد کاهش در بار پیک و ۱۵ درصد بهبود در ضریب بار به همراه دارد همچنین قابلیت اطمینان شبکه افزایش و تلفات انرژی تا ۱۲ درصد کاهش می یابد. مشارکت فعال مصرف کنندگان از طریق نمایشگرهای خانگی و اپلیکیشن موبایل رضایت آنها را بالا برده و منجر به تغییر رفتار مصرف تا ۲۰ درصد در ساعات اوج می شود در نهایت یک معماری پیشنهادی برای لایه ارتباطی و کنترلی شبکه هوشمند ارائه شده که مقیاس پذیری و امنیت سایبری را تضمین می کند این پژوهش نشان می دهد که ترکیب روش های بهینه سازی، داده های بلادرنگ و مشارکت مصرف کننده کلید دستیابی به شبکه ای پایدار، کارآمد و اقتصادی است.

کلیدواژه ها:

شبکه ، هوشمند ، مدیریت بهینه بار الکتریکی