کاربرد بینایی کامپیوتر مبتنی بر یادگیری عمیق در تشخیص تخلفات شهری در شهرداری های شهرهای کوچک

تشخیص تخلفات شهری مانند پارک غیرمجاز و ساخت وساز بدون مجوز، در شهرداری های شهرهای کوچک عمدتا به گزارش شهروندی و بازرسی حضوری متناوب کارکنان متکی است، رویکردی که هم زمان بر و هم مستعد خطای انسانی است. بینایی کامپیوتر مبتنی بر یادگیری عمیق، با تحلیل خودکار تصاویر دوربین های نظارتی شهری و تصاویر ماهواره ای، پتانسیل قابل توجهی برای افزایش سرعت و دقت شناسایی این تخلفات دارد. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و بر پایه یک مطالعه موردی شبیه سازی شده در یک شهرداری فرضی، اثربخشی به کارگیری یک سامانه بینایی کامپیوتر برای تشخیص خودکار پارک غیرمجاز و ساخت وساز بدون مجوز را بر سه شاخص دقت تشخیص، زمان شناسایی تخلف و بار کاری بازرسان بررسی می کند. یافته های حاصل از داده های شبیه سازی شده، که بر مبنای الگوهای گزارش شده در مطالعات پیشین ساخته شده اند، نشان می دهد استقرار این سامانه می تواند دقت و سرعت تشخیص تخلفات را به طور محسوس افزایش داده و بار کاری بازرسان میدانی را کاهش دهد، هرچند نگرانی های مرتبط با حریم خصوصی و نرخ هشدارهای نادرست همچنان چالش برانگیز باقی می ماند. این مقاله در پایان چارچوبی مرحله ای و مبتنی بر ملاحظات اخلاقی برای پیاده سازی این فناوری در شهرداری های کوچک ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بینایی کامپیوتر ، یادگیری عمیق ، تشخیص تخلفات شهری ، شهرداری هوشمند ، شهر کوچک