ارائه یک معماری قابل اعتماد در سیستم های مبتنی بر اینترنت اشیاء

تحمل پذیری خطا یک ویژگی مهم است که به منظور دست یابی به برخی اهداف طراحی در سیستم منظور می شود. یکی از مهمترین اهداف تحمل پذیری خطا افزایش قابلیت اطمینان است که در بسیاری از سیستم ها در بخش های صنعتی و اقتصادی و کل سیستم حیاتی بسیار حائز اهمیت می باشد زیرا ممکن است با خرابی در یک دستگاه افراد در معرض خطر جانی و یا در نتیجه زیان مالی قرار بگیرند. بنابراین با توجه به این موضوع افزایش قابلیت اطمینان از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. در جهان امروز، سیستم های اینترنت اشیا به طور چشمگیری در حال فراگیر شدن می باشد برخی از محققان از اینترنت اشیا برای هر چیز استفاده می کنند به صورتی که اکثر کسب و کارها، خدمات بهداشتی، موسسات علمی و... با اینترنت اشیا سرو کار خواهند داشت. بنابراین افزایش قابلیت اطمینان سیستم های اینترنت اشیا به یک عامل مهم تبدیل می شود. افزایش قابلیت اطمینان عملیات سیستم ها بوسیله پیاده سازی تحمل پذیری خطا، امکان پذیر است. مهم ترین تکنیکی که تا به حال برای تحمل پذیری خطا در سیستم ها به کار رفته است، استفاده از تکنیک افزونگی است. در این مقاله قابلیت اطمینان در یک شبکه IoT را مورد بررسی قرار خواهیم داد و همچنین جهت افزایش قابلیت تحمل خطا (قابلیت اطمینان و در دسترس بودن) پیشنهاد استفاده از افزونگی های سخت افزاری غیر فعال (ایستا) ماژول سه گانه TMR و افزونگی فعال (پویا) پیشنهاد می شود. و از آنجا که ارزیابی قابلیت اطمینان کل سیستم برابر با اندازه گیری قابلیت اطمینان اجزای تشکیل دهنده آن است. با استفاده از روش ارزیابی قابلیت اطمینان بلوک دیاگرام RBD کل سیستم را مدل و ارزیابی قابلیت اطمینان سیستم را بدون افزونگی و با استفاده از افزونگی های سخت افزار محاسبه و مقایسه خواهیم کرد.

کلیدواژه ها:

تحمل پذیری خطا ، قابلیت اطمینان ، اینترنت اشیاء ، افزونگی