بررسی اثربخشی روان درمانی وجودی بر کیفیت زندگی کاری و انگیزش حرفه ای معلمان

هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی روان درمانی وجودی بر کیفیت زندگی کاری و انگیزش حرفه‎ای معلمان زن بود. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی معلمان زن شهر رشتخوار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند که از بین آن ها ۳۰ نفر واجد شرایط به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره (آزمایش و گواه) قرار گرفتند. هر دو گروه به پرسشنامه انگیزه شغلی لوداهل کیچنر (۱۹۹۸) و پرسشنامه کیفیت زندگی کاری والتون (۱۹۹۳) پاسخ دادند. گروه آزمایش به صورت گروهی روان درمانگری وجودی (۱۹۹۷) را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در دو ماه دریافت کرد و گروه گواه آموزشی ندید. تجزیه وتحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره انجام شد. نتایج نشان داد روان درمانگری وجودی بر کیفیت زندگی کاری معلمان زن موثر است (۰۱/۰>p) همچنین نتایج نشان داد روان درمانگری وجودی بر انگیزش حرفه‎ای معلمان زن موثر است (۰۱/۰>p). با توجه به نتایج پژوهش حاضر، روان درمانگری وجودی میتواند یک روش کارآمد جهت افزایش کیفیت زندگی کاری و انگیزش حرفه‎ای معلمان زن به شمار رود.

کلیدواژه ها:

روان درمانی وجودی ، کیفیت زندگی کاری ، انگیزش حرفه‎ای ، معلمان.