بررسی تاثیر هشت هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی - تعادلی) بر شاخص اقتصاد حرکت در دوچرخه سواران نیمه حرفه ای

اقتصاد حرکت به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های تعیین کننده عملکرد در ورزش های استقامتی شناخته می شود و بهبود آن می تواند تاثیر قابل توجهی بر موفقیت دوچرخه سواران در مسابقات داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی - تعادلی) بر شاخص اقتصاد حرکت در دوچرخه سواران نیمه حرفه ای طراحی شده است. مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. ۳۰ دوچرخه سوار نیمه حرفه ای به طور داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، برنامه تمرین ترکیبی شامل تمرینات مقاومتی (اسکوات، ددلیفت، حرکات یک پا و پلانک) و تمرینات تعادلی (ایستادن روی یک پا، راه رفتن روی خط مستقیم، لانژ با چرخش تنه و ایستادن روی سطح ناپایدار) را انجام دادند. اقتصاد حرکت در دو سطح توان ۱۵۰ وات و ۲۰۰ وات با استفاده از دستگاه تحلیل گازهای تنفسی اندازه گیری شد. همچنین حداکثر اکسیژن مصرفی، توان بی هوازی، ترکیب بدنی و تعادل ایستا و پویا مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و واریانس تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که در گروه آزمایش، میانگین اکسیژن مصرفی در سطح توان ۱۵۰ وات از ۳۸ به ۳۵ و در سطح ۲۰۰ وات از ۴۸ به ۴۳ میلی لیتر بر کیلوگرم در دقیقه کاهش یافت. همچنین میانگین حداکثر اکسیژن مصرفی از ۵۳ به ۵۹، توان بی هوازی از ۱۰ به ۱۲، تعادل ایستا از ۲۹ به ۴۴ ثانیه و تعادل پویا از ۸۱ به ۹۳ سانتی متر افزایش یافت. میانگین درصد چربی بدن نیز از ۱۷ به ۱۵ درصد کاهش یافت. در گروه کنترل تغییرات قابل توجهی مشاهده نشد. بر اساس یافته های این پژوهش، تمرین ترکیبی مقاومتی-تعادلی می تواند به عنوان یک روش موثر برای بهبود اقتصاد حرکت، ظرفیت هوازی، توان بی هوازی، ترکیب بدنی و تعادل در دوچرخه سواران نیمه حرفه ای مورد استفاده قرار گیرد و به مربیان و ورزشکاران توصیه می شود که این نوع تمرینات را در برنامه های تمرینی خود بگنجانند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد حرکت ، تمرین ترکیبی ، تمرین مقاومتی ، تمرین تعادلی ، دوچرخه سواران نیمه حرفه ای