جایابی بهینه ایستگاه های شارژ برقی خودروهای برقی به روش فازی

با افزایش اهمیت حمل ونقل پایدار و کاهش انتشار آلاینده ها، توسعه و استفاده از خودروهای برقی به عنوان راهکاری موثر در کاهش اثرات زیست محیطی حمل ونقل شهری مطرح شده است. یکی از چالش های اصلی در این زمینه، جایابی بهینه ایستگاه های شارژ خودروهای برقی است که تحت تاثیر معیارهای متعدد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و فنی قرار دارد. این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی جامع برای مکان یابی ایستگاه های شارژ، از ترکیب روش های تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) مبتنی بر منطق فازی و تحلیل مکانی با تفکیک فضایی بالا بهره می برد. در مدل پیشنهادی، معیارهای متعدد با ماهیت نامطمئن و مبهم به صورت همزمان تحلیل شده و با استفاده از روش فازی، وزن دهی و سازگاری آن ها محاسبه می شود.نتایج حاصل از تحلیل های فازی نشان داد که معیارهای زیست محیطی (با وزن ۰.۳۲) و اجتماعی (با وزن ۰.۲۸) بیشترین اهمیت را در فرآیند جایابی دارند. تحلیل مکانی با تفکیک ۳۰×۳۰ متر مشخص کرد که مکان های بهینه عمدتا در تقاطع معابر اصلی، نزدیکی مراکز فعالیت شهری و مناطق با تراکم جمعیت و تقاضای سفر بالا قرار دارند. بر اساس این یافته ها، ۱۲ نقطه بهینه برای استقرار ایستگاه های شارژ با فاصله متوسط ۱.۲ کیلومتر از یکدیگر و با پوشش بیش از ۸۵٪ از تقاضای سفر و حداقل تداخل با مناطق حساس زیست محیطی شناسایی شدند. این رویکرد ترکیبی امکان شناسایی مکان های بهینه با دقت بالا و سازگاری بیشتر با اهداف زیست محیطی و دسترسی پذیری را فراهم می آورد و می تواند راهنمایی موثر برای برنامه ریزان و سیاست گذاران شهری در توسعه شبکه ایستگاه های شارژ خودروهای برقی باشد.

کلیدواژه ها:

جایابی ایستگاه های شارژ خودروهای برقی ، تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) ، منطق فازی ، تحلیل مکانی (GIS) ، توسعه پایدار شهری