تاثیر خودشیفتگی مدیران بر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران: نقش تعدیلگر استقلال هیئت مدیره

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر خودشیفتگی مدیران بر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتها و نقش تعدیلگر استقلال هیئت مدیره انجام شده است. از منظر نظری، خودشیفتگی مدیران به عنوان ویژگی شخصیتی بنیادی میتواند بر اولویتهای استراتژیک سازمان، از جمله تعهدات اجتماعی شرکت، اثرگذار باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–همبستگی است. نمونه آماری شامل ۱۳۵ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای ۱۴۰۰ تا۱۴۰۴ ( ۶۷۵ مشاهده سال–شرکت( است. برای اندازه گیری خودشیفتگی مدیران از شاخص اندازه امضای مدیرعامل و برای سنجش مسئولیتپذیری اجتماعی از چک لیست ۳۹ قلمی افشا استفاده شده است. تحلیل دادهها با استفاده از رگرسیون حداقل مربعات تعمیم یافته در نرم افزار Eviews انجام شده است. یافته ها نشان میدهد که خودشیفتگی مدیران بهتنهایی رابطه معنی داری با مسئولیت پذیری اجتماعی ندارد؛ اما استقلال هیئت مدیره رابطه بین خودشیفتگی مدیران و مسئولیتپذیری اجتماعی را به صورت معنی دار و مثبت تعدیل میکند. این یافته بیانگر آن است که در شرکتهایی با هیئتمدیره مستقلتر، حتی مدیران خودشیفته نیز به پیگیری سیاستهای اجتماعی مسئولانه سوق داده میشوند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری اجتماعی ، خودشیفتگی مدیران ، استقلال هیئت مدیره ، حاکمیت شرکتی ، بورس اوراق بهادار تهران