رابطه بین یارانه های دولتی و کیفیت حسابرسی با ساختار مالکیت شرکت ها در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین یارانه های دولتی و کیفیت حسابرسی با ساختار مالکیت شرکت ها در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. این مقاله از نوع پژوهش های کاربردی و با رویکرد توصیفی- تحلیلی است. دراین مطالعه، تلاش شده است تا اثرات متقابل یارانه های دولتی بر کیفیت حسابرسی در قالب یک مدل ساختاری بررسی شود و نقش تعدیل گر ساختار مالکیت در این رابطه مورد واکاوی قرار گیرد. جامعه آماری این پژوهش را تمامی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تشکیل می دهند. حجم نمونه در این پژوهش شامل ۱۷۹ شرکت فعال در بازه زمانی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ می باشد. در این راستا، کیفیت حسابرسی به عنوان متغیر وابسته و حمایت های مالی دولتی به عنوان متغیر مستقل در نظر گرفته شده و نقش تعدیلی ساختار مالکیت بر اساس مدل های پیشرفته تحلیل گردیده است.برای پردازش داده ها و استخراج نتایج، از نرم افزار EViews و روش رگرسیون اثرات ثابت استفاده شده است. یافته ها نشان می دهددریافت کمک های مالی دولتی منجر به افزایش سطح دقت وکیفیت نظارت مالی می گردد. این اثرگذاری مثبت در قالب افزایش هزینه های حسابرسی در شرکت های بهره مند از یارانه تجلی یافته است. با این حال، حضور مالکیت متمرکز یا نهادی، شدت این رابطه مثبت را به طور معناداری کاهش می دهد. به عبارت دیگر، نظارت های داخلی در ساختارهای مالکیت خاص، نیاز به کیفیت بالای حسابرسی بیرونی را کمتر می کند. در نهایت، این نتایج راهکارهای کاربردی برای ارتقای شفافیت گزارشگری مالی در سازمان ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کمک های مالی حاکمیتی ، استانداردهای نظارت مالی ، چیدمان سهام داری ، مالکیت بخش عمومی.