تحلیل رابطه میان توسعه نامتوازن شهری و افزایش خطر حوادث آتش سوزی در نواحی حاشیه ای مشهد

توسعه نامتوازن شهری یکی از مهم ترین چالش های کلان شهرهای ایران در دهه های اخیر بوده است که پیامدهای آن در ابعاد کالبدی، اجتماعی، زیست محیطی و ایمنی شهری نمود یافته است. شهر مشهد به عنوان یکی از مهم ترین کلان شهرهای کشور، تحت تاثیر مهاجرت، رشد سریع جمعیت و گسترش سکونتگاه های غیررسمی، با شکل گیری نواحی حاشیه ای گسترده مواجه شده است. این نواحی اغلب از نظر دسترسی به زیرساخت های ایمنی، کیفیت ساخت و ساز، عرض معابر، دسترسی به خدمات امدادی و سطح آگاهی عمومی در وضعیت نامطلوبی قرار دارند و همین مسئله احتمال وقوع و شدت خسارات ناشی از آتش سوزی را افزایش می دهد. هدف این مقاله، تحلیل رابطه میان توسعه نامتوازن شهری و افزایش خطر حوادث آتش سوزی در نواحی حاشیه ای مشهد است. روش مطالعه به صورت مروری تحلیلی و مبتنی بر بررسی یافته های جدید داخلی و خارجی در ۵ سال اخیر است. نتایج نشان می دهد که توسعه نامتوازن شهری از طریق گسترش ساخت و سازهای غیرایمن، ضعف در زیرساخت های شهری، تراکم بالای جمعیت، دسترسی محدود خودروهای امدادی و نابرابری فضایی در توزیع امکانات ایمنی، خطر آتش سوزی را در نواحی حاشیه ای تشدید می کند. همچنین شواهد حاکی از آن است که کاهش این خطر مستلزم رویکردی چندبعدی شامل بازآفرینی شهری، ارتقای عدالت فضایی، آموزش شهروندی، بهسازی مسکن و تقویت سامانه های پیشگیری و پاسخ اضطراری است.

کلیدواژه ها:

توسعه نامتوازن شهری ، آتش سوزی شهری ، حاشیه نشینی ، ایمنی شهری ، مشهد ، عدالت فضایی.