تحلیل نقش تاب آوری زیرساخت های شهری در کاهش آسیب های اجتماعی خانواده ها در شرایط جنگ و بحران (مطالعه تحلیلی بر پیوند ایمنی سازه ها، پناهگاه های شهری و پایداری اجتماعی نسل جدید)

جنگ و بحران های گسترده از جمله پدیده هایی هستند که علاوه بر تخریب فیزیکی زیرساخت های شهری، پیامدهای اجتماعی عمیقی بر زندگی خانواده ها و به ویژه نسل جدید بر جای می گذارند. میزان تاب آوری زیرساخت های شهری می تواند نقش مهمی در کاهش آسیب های اجتماعی و حفظ پایداری اجتماعی جامعه ایفا کند. هدف این پژوهش، تحلیل نقش تاب آوری زیرساخت های شهری در کاهش آسیب های اجتماعی خانواده ها در شرایط جنگ و بحران و تبیین پیوند میان ایمنی سازه ها، پناهگاه های شهری و پایداری اجتماعی نسل جدید است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی– تحلیلی است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعه اسنادی و بررسی منابع کتابخانه ای شامل مقالات علمی، کتاب ها و گزارش های پژوهشی مرتبط با حوزه تاب آوری شهری، مهندسی زیرساخت و آسیب های اجتماعی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که افزایش ایمنی سازه های شهری، دسترسی مناسب به پناهگاه های امن و پایداری شبکه های خدمات حیاتی شهری می تواند نقش موثری در کاهش پیامدهای اجتماعی ناشی از بحران ایفا کند. وجود زیرساخت های مقاوم و پایدار موجب افزایش احساس امنیت محیطی، حفظ ثبات سکونتی خانواده ها و کاهش فشارهای روانی ناشی از بحران می شود. این امر به ویژه در مورد کودکان و نوجوانان که از آسیب پذیرترین گروه های اجتماعی در شرایط جنگی محسوب می شوند، اهمیت بیشتری دارد.تاب آوری زیرساخت های شهری فراتر از یک مسئله فنی و مهندسی بوده و به عنوان یکی از عوامل موثر در حفظ انسجام اجتماعی خانواده ها و پیشگیری از گسترش آسیب های اجتماعی در میان نسل جدید مطرح است. توجه به اصول تاب آوری در طراحی و توسعه زیرساخت های شهری می تواند به عنوان یکی از راهبردهای اساسی در برنامه ریزی شهری و مدیریت بحران مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، زیرساخت های شهری ، آسیب های اجتماعی ، خانواده ، مدیریت بحران